Brak i potok słów jednocześnie...

Dzieci bez Pasterza.

Rozproszone.

Zlęknione.

Agresywne.

Dobre.

Smutne.

Zagubione.

Panikujące.

Kochane...

Można by wymieniać jeszcze wiele cech. Jeśli "pasterz" okaże swą słabosć lub się wyczerpie, Dzieci znów pozostaną w punkcie wyjścia. asterze nie mają prawa się wyczerpywać. To jedno jest pewne.

Kontempluję i kontepluję nad tą młodzieżą... Oni NIE są jeszcze "zatopieni". TRAFIENI tak, ale niezatopieni...jeszcze. Problem w tym, że większość nie zdaje sobie sprawy, że jest "trafiona" więc się topi dalej nie chcąc pomocy, a część coś podskórnie odczuwa i wręcz prosi się o "pomoc" w dalszym "zatapianiu". Hmmmm ciężka sprawa. Dobrze, że jednak pozwalają o tym rozmawiać, że nie są zamknięci,  nawet jak mają system wyparcia swojego "trafienia"...są jeszcze żyzną glebą i dadzą się "urobić" na wrażliwych ludzi, gdyby im poświęcić ODPOWIEDNIO wystarczająco dużo czasu i energii i mieć "patent" jak z nimi gadać....oczywiście indywidualnie a nie jak do masy. Dobre to Dzieci tylko im dalej brniemy w "erę narcystycznego bohatera" tym bardziej zdają się być zdezorientowane i czasami bronią się przed własnym bólem jakąś ofensywą. Ciężko ach ciężko a jednak warto ach warto;-) Są też ci, którzy po trafieniu od razu skoczyli w zatopienie, najwyraźniej źle pojmując "rolę Ofelii" w czasach dzisiejszych... Dziwny jest teeeeeen świaaaaat...ojj i to jak baaardzo.

Ojojo

Źle wybrałam. To nie jest moje "powołanie" nr 1...ale cóż. Skoro życie to "sztuka wyborów" to również tych złych, tylko gdyby ktoś wiedział, że upadnie, to by nie wstawał...:-/ Nie jest tragicznie, ale mam swoje inne "lepsze" lub bliższe mojej "bajki" zainteresowania, czyli to, co mi w główce piszczy...

Hmmmmm na pewno bez zajęć Filozofii UMARŁABYM tu z nudów i rozpaczy nad złym, złym i jeszcze raz złym wyborem. Dobrnę (o ile dobrnę:-) do końca tylko tak, dla determinacji samej w sobie i wyrabiania konsekwencji podejmowanych wyborów.

Filozofio Filozofio dzięki ach dzięki, że tu jesteś. Pomijając fakt, że pan nadaje jak radio, do którego raczej nie można się odezwać a nawet jeśli, to i tak nie usłyszy, prowadzi długie monologi, które - gdyby nie tematyka - wprowadziłyby mnie w zimową hibernację na dobre:-). Filozofia mnie tu serio ratuje. Boże, co za KOMPLETNY brak zainteresowania wszystkim innym wokół...:-//

Jedyny Abramcio i T. towarzyszą tu przyjemnie a tak chcę się schować, czytać, zaszyć i dowiadywać rzeczy, których dowiadywać się powinnam, a które tak odrzuciłam ze względu na "potencjalne skutki materialne w przyszłości I WRZUCENIE DOBREGO GLONA DO GARNKA". Cóż za płaska i próżna motywacja "niepodążania za głosem serca":-)

Losie Losie i Logosie dzięki, że choć wolny czas mogę spędzić na tym, co naprawdę mnie pasjonuje. O! Los i LoGOs. Logos to taki Los co się porusza;-) Tak łącząc pol z ang;-))) Żartuję żartuję. To ni ma sensu, ni ma ni grosz, a ja jestem zmęczona i piszę od rzeczy, bo właśnie siedzę nad czymś, co mnie zupełnie nie interesuje, a kolejne biliony nanosekund cennego życia i czasu lecą na to zamiast zająć się tym, co serio mnie kręci...tylko nie przynosi coins coins:-( Och PRZEBRZYDŁA mamono jeszcze pasję mi odbierasz. Fu fu fe fe;-) 

We gave him the voice.

Szukałam i szukałam i szukałam...i nie kapnęłam się, że już DAWNO znalazłam...LUDZI. W PEŁNI, jak najjaśniejszy i najbardziej okrągły z księżyców, ludzi w pełni ludzkich, dobrych, kochanych...tylko o tym zapomniałam. Cieszę się. Istenieją W PEŁNI ludzie, w PEŁNYM tego słowa znaczeniu. Mnóstwo. Całe mnóstwo. Ja sama jestem daleka od perfekcji ale od Nich można się uczyć. Zapomniałam. Czas tnie jak siekiera fugi w pamięci, zwłaszcza tej najjaśniejszej, w najczystszej postaci. Ale Prawda Prawdą pozostaje...i ludzie w PEŁNI SĄ. Istnieją. Duuuużo takich Ludzi:) Cieszy mnie to niezmiernie:) W powietrzu "latają tu" jakieś dobre, bliżej nieokreślone "żeńskie Logosy";-) jak na załączonym obrazq;-))) Ciekawe czy te female logosy chodzą jak cień za nami czy też my jak cień za nimi...? Hmmmm oooooto jest pytanie...:) Dziś czuję się SZCZĘŚLIWA wśród Ludzi W PEŁNI:-*   

'They were CARELESS people':

THE AUTHORITIES: 'PROFESSORS', 'DOCTORS' AND THE PITIFUL YOUTH THEY DON'T EVEN BOTHER TO RAISE AS MERCIFUL BEINGS...                                                      

'they SMASHED up things and CREATURES and retreated back to their 

[...] VAST CARELESSNESS, or whatever it was that kept them together...'

HUMAN

In a search for a human

A MEANWHILE mam dylemat. Mega mega mega dylemat. 

Tu i teraz, nie zaś za 25 lat;-)...              

Mamy...Fall!!!:D No to wierszyk POWRACA!:-D

Fall

I've seen the fall, I've seen the fall.

I rocked, you rolled and lost control.

It's not my goal. It's not my goal.

I'm not myself but not a doll.

I watched the fall, I watched the fall.

Mean love, chemistry, rock'n'roll.

I've seen the fall, just too great fall.

My mean thoughts were just standing tall.

I've seen the fall, I watched the fall.

And Goodness is now where I crawl.

I AM the fall, I AM the fall.

I did not feel a maverick, sole...

Farmagedon (Farmageddon) - ŚWIETNA      KSIĄŻKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ZAMAWIAĆ KTO MOŻEEEEE!!!!!!:-/ (aby się zastanowić W KTÓRYM MIEJSCU wszystko poszło NIE TAK z przemysłem...TYM przemysłem...)        

Jeju (ponoć Mia też nadużywała tego zwrotu wg polskiego tłumaczenia:-))!!! Właśnie przypomniałam sobie (i zalajkowałam na YT;-) świetną scenkę z 'The misfits' gdzie 'Roslyn' krzyczy 'Butcheeeeers! You...murderers!!! You liars! All of you liars!!!!!! You're only happy when you can see something die!!! Why don't you kill yourself and be happy??? You and your god's country!!! Freedom...I pity you!!!  You're 3 dear sweet dead men!!!(...)' i jest nazwana...wariatką. Co za kultowa scena dla wegan i wegetarian...dlaczego wcześniej sobie nie przypomniałam?

"Rzeźnicyyy! Wy... mordercy!!! Wy kłamcy! Wszyscy kłamcy!!!! Jesteście szczęśliwi TYLKO gdy możecie widzieć coś umierającego!!!! Dlaczego nie zabijacie siebie i będziecie szczęśliwi??? Wy i kraj waszego boga!!! Wolność... Żal mi was!!! Jesteście trojgiem drogich słodkich MARTWYCH ludzi!!!" No i wtedy "zdziwienie" i wyzywanie od wariatek. Coooo zaaaa sceeeenka. Nie do ominięcia:-) I jakże prawdziwa!  WOW! MOCNE!:-) Dobrze, że taka scena JEST...          

Uważam, że można to zinterpretować poniekąd jako "millerową" wersję wariacji "głosu wołającej na pustyni". Uważam, że to ciekawa interpretacja i prawdopodobieństwo porównania:-)                  

O! Znalazłam i wersję HD, tam lepiej słychać:-) Jest 'I pity you'/żal mi was a nie 'I hate you'/nienawidzę was, choć w mniej czytelnej wersji bardziej skłaniałam się ku temu drugiemu, jak i polski tłumacz podrzucający lektorowi skrócony choć niezły przekład tego przekazu. Później krzyki 'butcheeeeers!!!/rzeźnicy!!!!!! , murdereeeers/mordercy, butchers/rzeźnicy, liars/kłamcy i aaaaaaaaaa(mega krzyk), butchers/rzeźnicy...I pity you/żal mi was, you 3 dead men/wy 3 trupy. I na tym się kończy ten "głos wołającej na pustyni". Mega scena. Super film, dawno go oglądałam, jak mogłam nie zwrócić uwagi na tę scenę z należną Jej uwagą? Na pewno było to więcej niż 7 lat temu a więc zanim w ogóle zwracałam uwagę na to, na co powinnam. Przeanalizowałam więc teraz tę scenkę "krok po kroku", naprawdę dobra!!!!!!!

Miasto Pośpiechu

W mieście pośpiechu się urodziłam,

spieszno tam wszystkim do monotonii.

Wszystko widziałam i nic nie przeżyłam,

przeżyć się nie da wszak w takiej pogoni.

Wokół świat staje się miastem pośpiechu:

pędzi tak prędko, że nie wie co robi.

Nie bez przyczyny więc jest miastem grzechu,

nie czas na myśli więc serca nie zdobi.

Dwaj kolorowi koledzy wolności

powoli się budzą, też nie wiedzą po co.

Tak ociągają się w swojej wyroczni,

a miasto pośpiechu mknie, gna dniem i nocą.

Nachalność.

Mam mą Głowę w Chmurach,

No proszę...NIE WŁĄCZAM tv nigdy, przenigdy. Mam dość mętliku w głowie żeby jeszcze "zaśmiecać" myśli osobowościobójczymi reklamami, narzucanymi gatunkami filmów o narzucanych mi porach itp. itd., rodzice zaś włączyli jeden z - wg mnie - badziewnych i "jednych z wielu" ogłupiających programików, gdzie ludzie "biją się" kto jest lepszy w swoim hobby a tu nagle...PIĘKNE SŁOWA, teraz promowane, jak się okazuje, także przez YT "Panie Losie daj mi kogoś, kto nie zmąci wody w mym stawie(...)" iiiiiiiii...tu się zatrzymałam, spojrzałam na tv(!!!), zwróciłam uwagę bardziej na tekst piosenki niż muzykę i coverowe wykonanie i oczywiście natychmiast poszukałam oryginału. Bardzo niebanalny, niepotrzebnie interpretowany przez niektórych jako antypolski (radzę się przyjrzeć GŁĘBIEJ w jakim kontekście może być tu zinterpretowane "nie Polaka" zanim obrzuci się autorkę słownym błotem...), pięknie i subtelnie wykonany przez bardzo utalentowaną artystkę i autorkę. Na dodatek świetny teledysk, wzruszający, pasujący do słów, fajne muzyczne dodatki, choć zero "nadinterpretacji", jest wręcz "poprawnie szkolny" co tu pasuje. Wzruszyłam się. Od razu przypomniała mi się piosenka "On nie kochał nas" i jedna z drugą zlała mi się w smutno-baśniową całość... Polecam. Piosenka "Takiego chłopaka" N.Grosiak i D.Korbaczyńskiego, zespół Mikromusic, o którym wcześniej w ogóle nie słyszałam(!!!)...wiem, pewnie muszę być BAAARDZO "do tyłu" ze współczesną Muzyką, ale to wynik unikania masowych medium...hm hm przepraszam...mediów;-). Fajna. Nie pijaka, nie palacza, nie wariata...oj losie daj, daj...:-/ Tylko GDZIE CI MĘŻCZYŹNI?! GDZIE TE CHŁOPY???;-)                  

"Panie Losie daj mi kogoś, kto nie zerwie róż w mym ogrodzie.
Kogoś, kto nie zeżre jabłek wszystkich i ucieknie za morze." HMMMM

Jak widać znowu, nie zawsze "popularne na YT" to ...ZŁE:-) Podobnie było z coverem 'Let no man steal your thyme', na którego to [utworku] punkcie dostałam "krejzola";-) i który właściwie pasuje mi do mojej muzyczno-feministycznej "Trójcy Świętej" razem z w/w utworami...Ojojojojoj.

Z boku widzisz tylko prosty wiersz zdarzenia

zinterpretowany ZAWSZE po swojemu.

Napisałam to sobie jadąc autobusem z gimnazjum całe 16 lat temu, jakże adekwatnie do teraz i na wieki wików, amen:-)

Udaję silną jak muszla, która ma sam miąższ w środku. Jestem smutna, stęskniona i przestraszona. WMAWIAM SOBIE jak walnięta new age'ówka, że "to nic takiego", czy "wszystko będzie dobrze", ale nijak ma się to do Prawdy, bo czuję żałobę i jest mi smutno. Później znów wmawiam sobie to, co społecznie jest uznane za bardziej "cool" i akceptowane, ale moja Prawda - akceptowana czy nie - jest po prostu taka, że wewnątrz jestem smutna i mogę oszukiwać innych, siebie, a w głębi serca smutek "domaga się" wyjścia na zewnątrz i wtedy płaczę. Mam GDZIEŚ to, czy jest to w chory sposób nieakceptowane czy niemile widziane. Chore społeczeństwo. Jestem smutna i ani nie jestem z tego dumna, ani nie uważam, że jest to nienormalne. Po prostu JEST. Mam dość "wszystko jest OK". Cóż, może będzie, kiedyś, przez jakiś czas, aż w końcu znów nie będzie, to taaakie normalne. Na teraz nie jest i "nie wezmę się w garść" bo moja "garść" jest bezsilna i opada w tej bezsilności ...więc POCZEKAM, aż samo przejdzie...

A tak w ogóle przypomniałam sobie świetny wykład, na którym raz byłam w Brighton (angielskiej "stolicy wegan":-), niestety nie pamiętam nazwiska prowadzącej ni tytułów książek, których jest autorką a których NIE sprzedawała na wykładzie, był on ZA DARMO i bezinteresowny (tym piękniejszy) o nieuchronnym a raczej niemożliwym do umknięcia uwadze porównaniu "fajnego kawałka mięsa" do..."fajnego kawałka mięsa". Z tym że pierwszy (albo drugi, kolejność obojętna) tyczy się uprzedmiotowienia żywych stworzeń - niektórych zwierząt, a kolejny uprzedmiotowienia innych żywych stworzeń - niektórych ...kobiet ku swoim i tylko swoim egoistycznym korzyściom. Jak można tej IDENTYCZNEJ metafory nie zauważyć w manipulacji naszą wrażliwością i TĘPIENIU jej w obu przypadkach? Czyż nie tak mówi się w najobrzydliwszy sposób o zwłokach zamordowanego zwierzęcia jak i również o ciele bądź częściach ciała uprzedmiotowionej kobiety? Zastanówmy się wszyscy. Ludzkość...pobudka!!! Sam wykład nie do wszystkich wówczas dotarł, wciąż pamiętam, ale cóż...KAŻDE słowo pada zarówno na kamień, na ciernie jak i na ŻYZNĄ GLEBĘ. Oby je siać. Wtedy choć CZĘŚĆ na tę "żyzną glebę" padnie...prawda? Kto ma oczy ten zobaczy, kto ma uszy ten usłyszy i WYDA OWOCNY PLON tych słów...   

Kiedyś nawet "używano" Pań do reklam zwierzęcych zwłok z wyuzdanym BEZPOŚREDNIM porównaniem, chciwe koncerny jednak przechytrzyły feministki i żeby nie było "jaaawnych aluzji" pozostały one NIEZMIENIONE, acz bardziej ukryte... jednak dla "widzącego" porównanie jest jasne i oczywiste. Cóż, kobiety raz na jakiś czas mogą jeszcze odrobinę godności WYBŁAGAĆ, zwierząta...nie. Obudźmy się. Serio!

Manipulowano żałosnymi sloganami typu: "prawdziwy mężczyzna potrzebuje kawałka dobrego mięsa" z bezpośrednim nawiązaniem do obu przypadków uprzedmiotowienia, dziś robi się to samo w dwóch "oddzielnych" dziedzinach, NIIIBY niepowiązanych...niepowiązanych????!!!!!! Hmmmm:-/// Cóż, PRAWDZIWY MĘŻCZYZNA potrafi rozróżnić Istotę Czującą od RZECZY nieczujących, PRAWDZIWY MĘŻCZYZNA nie potrzebuje dowartościować się kosztem innych Istot. Wreszcie, Prawdziwy Mężczyzna MA Oczy i nimi widzi, ma Uszy i nimi słyszy...i WYDAJE owocne plony. Prawdziwy Mężczyzna płacze gdy widzi niesprawiedliwość i o Sprawiedliwość dla innych walczy. Nie wstydzi się swoich łez i PRAWDZIWYCH emocji... Ot najbardziej zwięzła definicja Prawdziwego Mężczyzny. Nie zaś mity...WPAJANE!!!      

Mean Peaks: Water walk with me...

Ciekawe czy czas zmienić porównanie do Ofelli na porównanie do "Gnijącej panny młodej":-/ Chwilowo wydaje mi się jakoś tak...bardziej adekwatna, aczkolwiek trzeba by było męczyć się z 3 wyrazami zamiast 1 więc przy Ofelii zostanę, mając na uwadze jej domniemane "hop siup" tuż po mamrotaniu o fiołkach, a raczej hop chlup (gdzie hop to po prostu hops - chmiel jej upitego narzeczonego ze "świata żywych", więc niczym innym jak hop chlup zakończyć się nie mogło...:-/ ).

Ehhh odświeżenie "Gnijącej manny młodej" (tzn. filmu) było po taaaaaaaaaaaaakim czasie...interesujące:-) Pan Tymoteusz i jego bajkowo-grobowe filmy są teraz...jak najbardziej NA MIEJSCU:-)

Hop siup!

Nieeeeee tak tylko sobie piszę

Jednak na etapie "hop siup" właśnie jestem, tj. nie "na pewną śmierć" a laaata dalej, gdzie podróżuję tylko pomiędzy, metaforycznie, znachor/hop siup/znachor/hop siup...itd. Z pewnego rodzaju kompletnego zniszczenia rodzi się pewnego rodzaju niekompletna zniszczalność a z tego z kolei kompletna niezniszczalność...czegoś tam. Hop siup więc, HOP SIUP:-/ :-)))

Oh Pamiętniczku, Ty jeden rozumiesz te metafory i ich zmyłki, Ty jeden odczytujesz wszystko, fajny i jedyny z Ciebie qmpel/ziom;-) Tobie nawet "hop siup" nie trzeba tłumaczyć jak innym śmiertelnikom;-))) Cheche dobrze mieć kogoś/coś do pogadania lub po prostu "przelania my∑li na papier". Inaczej myśli same w sobie "hop siupują"...a to niedobrze:-/

Patrzcie! Panu P.Marcinkiewiczowi, który przełożył wiersz wybrany do swej książki przez Mię, która to przy tych przeżyciach niezwykłą tylko siłą uchroniła się od "hop siupów", przyszedł do głowy "czerw", którego "panna młoda" miała ...nie na oku a... w oku, "głosem" jej "rywalki" była p. Emily Watson z "Przełamując fale", którego to dzieła się tu, w Pamiętniczku, niegdyś czepiłam, a samą panną młodą "Marla" z Fight Clubu, którego cytat przytoczyłam jakże niedawno...wydaje się, że chcąc-nie chcąc obracam się w kręgu niezbyt rozszerzonych zainteresowań i artystów jak i tematyki, a może po prostu ci artyści gustują w podobnej "tematyce" jaką tu poruszam? Kto wie?

Dobra...hop siup na razie chociaż z tej stronki, bo nie skończę w ogóle tego wpisu;-) :-*

Cytat wzięty ze strony 329 "Wszystko, co minęło" (ze względu na imię autorki ciekawszy i nawet bliższy oryginałowi byłby tytuł "Wszystko, co mija" lub..."Wszystko co Mia;-)  :

"(...)mierzymy siebie tym, czego nie można nam odebrać."

No właśnie...i tu "pytanie za 100 punktów": CZEGO nie można nam odebrać???

Cały dobytek można. Poglądy również (kilka tygodni w "przypadkowej" sekcie z "przypadkowym" środkiem "przypadkowo" podanym i każdy sceptyk się zgodzi...:-/ ). Ciało...jak najbardziej...kimże materialnie jesteśmy wobec Natury? Wszystko w/w więc MOŻNA odebrać... Jeśli tak, to CZEGO, CZEGO NIE MOŻNA nam odebrać???

TO dopiero JEST PYTANIE, prawda?:-)

 Rzeczywiście, tym się mierzymy czy nam się to podoba, czy nie:-)

Piękna książka. Piękne cytaty. POLECAM!!!

Ponieważ kupiłam KILKA egzemplarzy autobiografii Mii F. (naprawdę...4-5 zł za TAK cenne książki to kpina z cudów w nich opisanych i z piękna oraz zawiłości historii, jednak zwalmy po prostu na to, że są używane...:-) i PO RAZ PIERWSZY czytałam tę niebanalną POGOŃ za niedoścignionym ciepłem, zrozumieniem i oparciem w moim języku, nie mogłam nie zachwycić się wieloma genialnymi fragmentami przekładu. Płakałam i płakałam, i płakałam czytając ją jakby po raz pierwszy, bo NA NOWO i w końcu po polsku!!! Zacznę od wyrazów wzruszenia i zachwytu dla tłumaczenia TEGO pięknego wiersza, który książkę "otwiera" przez Pana P.Marcinkiewicza, bo uważam, że zrobił CUDNĄ robotę, kulę się i chowam w porównaniu do JEGO przekładu, ja starałam się przełożyć "w miarę wiarygodnie" zupełnie pomijając tworzenie z tego własnej "sztuki", a ów tłumacz i poeta (NIEkomputerowy!!!:-) nie pominął NI wiarygodności odtworzenia przekazu, NI stworzenia jakby nowego, mądrze RYMOWANEGO dzieła...ja bym tak nie potrafiła. I to z cudzego wiersza, narażając się na krytykę i falę "zazdrośników". Może ciut nadgryzł wiarygodność w sensie "dosłowności" tłumaczenia, ale - mój Boże - jakże WARTO było dla takiego efektu NIEczęstochowskich rymów i pięknego przekładu jak i przekazu. Totalne brawa i moje pokłony. MUSZĘ tę wersję tu wkleić bo jest po prostu...PIĘKNA a na pięknie strony mi zależy:-)

Oto i to dzieło (zwróćcie uwagę na jego powoli/woli/pozwoli itd. JAK I zarówno pisane/rozkołysane/stanę itp. bez pominięcia najdrobniejszego szczegółu, by było IDEALNIE):

T.Roethke, przeł. P.Marcinkiewicz:

PRZEBUDZENIE

Budzę się, aby śnić, i robię to powoli,

A czego nie mogę się bać, jest mi pisane,

Idąc poznaję drogę, bez udziału woli.

Myślimy czując. Co nam los wiedzieć pozwoli?

Słyszę jak me ciało tańczy rozkołysane.

Budzę się, aby śnić, i robię to powoli.

Czyś jedną z istot, z którymi świat mnie zespolił?

Boże, błogosław Ląd, na którym miękko stanę,

I poznam drogę idąc, bez udziału woli.

Światło wchłania drzewo. Jak? To właśnie nas boli.

Pokorny czerw niesie w górę schodów swą ranę.

Budzę się, aby śnić, i robię to powoli.

Wielka Natura do innej szykuje roli

Ciebie i mnie; więc weź łyk powietrza nad ranem

I poznaj swoją drogę bez udziału woli.

To drżenie jest we wszystkim. Ono trwać pozwoli.

Co przepada jest wieczne. I oczekiwane.

Budzę się, aby śnić, i robię to powoli.

Idąc poznaję drogę, bez udziału woli.

28/8

Czasami z ciekawości wpisuję wiersze jakiegoś znanego poety albo własne wiersze w googlowego "tłumacza" żeby zobaczyć, co za poezja i wywijasy wyjdą po przekręconych tłumaczeniach i czasami wychodzą frazy tak idiotyczne ZARÓWNO jak i te TAK genialne, że aż mnie zadziwiają. Frazy, na które sama bym najwyraźniej nie wpadła, ale ów "tłumacz" będąc niebanalnym "poetą" (z przypadku czy nie...to mało ważne;-) "wpada" nieraz niespodziewanie, np. ta:

Deszcz:

Pewien Mądry Człowiek powiedział mi, że uczucia są jak pogoda, a deszcz unieruchamia ludzi na pewien czas i że brak mu słów, co mógłby mi doradzić, kiedy w moim życiu RZECZYWIŚCIE ciągle PADA. Mądry Człowiek, definicja melancholii jak najbardziej trafna, porównanie słuszne a słowa pięknie dobrane. Dzięki Bogu za tak Mądrych Ludzi... Niech choć u nich nigdy "nie pada", albo przynajmniej nieczęsto... Niech Takim Ludziom się szczęści na zawsze. Oby...

"NIEPUNK" :-D

Jejciu. Przeglądam tę sronkę i by nie wyjść na osobę “dla zasady” buntujacą się, pozwolę się wytłumaczyć:-) “Norma” (demokracja, większość) jest z jakichś powodów NIEssprzeczna z ludzką naturą, ponieważ są najwyraźniej mocne powody, dla których dana “norma” istnieje. Mogą to być powody różnorakie: cechy nabyte po przodkach mających tę samą uznaną “normę”, powszechnie akceptowane zmiany spoleczne, manipulacja ze strony jakiejś mniejszości o większej władzy i wiedzy (jakie prawie podobne wyrazy!:-) by “większość” uznała ideę tej danej mniejszości błędnie za ich własną nieświadomie przyjmując jako “swój oryginalny” pomysł czy nawet własne odczucie…itd. itp… I wiecie co? Niespodzianka, z WIĘKSZOŚCIĄ “norm” się ZGADZAM!!! Daleko mi do anarchii, równie utopijnej jak idea “fair komunizmu”…jasneeee….z ludzką naturą??? Anarchia czy równość??? A gdzie “ekstremalny anarchista” poleciałby gdyby go silniejsi napadli? Co zrobić bez “władzy”, jaka by ona nie była??? Gdzie się wtedy uciec??? Anarchia a raczej anarchiści to kochani ludzie, z moich obserwacji, mylnie dziecinnie mylący swój bunt przeciwko temu JAKA jest sprawowana władza z buntem przeciwko ISTNIENIU zwierzchności w ogóle. Zespół musi mieć swojego lidera, a jest tam zaledwie średnio do 5 osób, bo inaczej się rozpadnie lub skłóci, to co dopiero z miastem, państwem czy…ludzie! Ludzkością!!!(?) Oczywiście, że POTRZEBUJEMY władzy (piszę do nigdy pewnie niezaglądających tu “anarchistów”;-), pytaniem nie jest CZY jej potrzebujemy (pytanie to jest przecież oczywiście naturalnie retoryczne) lecz JEKIEJ. To wszystko. A co do utopijnej “fair komuny”…cóż, ludzkość już próbowała…wiele razy…i co???? Wnioski mówią same za siebie:-/ Równość. Tiaaaa…. Natomiast wracając do mojego “buntowania się” choć JA nazwałabym to raczej NIEZGADZANIA SIĘ z pewnymi “normami”, jest ich zaledwie kilka. Jestem naprawdę bardzo, bardzo MAŁO “zbuntowaną” osobą. Kwestia jedynie mojego NASILENIA niezgadzania się z tymi owymi nielicznymi “normami”. Większość ludzi to materialiści. Czy i jednostka więc musi “wypaść lub dostosować się”? Nie. Może pozostać “wewnątrz kółka” (hm hm) i pozostać przy swoim zdaniu, jeśli wytrzyma a to zależy od tego jak to zdanie jest silnie ugruntowane i wewnętrznie (bez względu na to co jednostka okazuje zewnętrznie) uargumentowane. Jeśli większosć się UPIJA to mam zmienić miejsce zamieszkania lub …również się UPIJAĆ? Odpowiedź przecież CZYSTO się narzuca prawda?:-) Jeśli dana grupa się narkotyzuje to czy MUSZĘ zmienić grupę (np. jest to klasa bądź współpracownicy) lub też się narkotyzować? Zmiana środowiska ALBO przynależność dla mnie nie są JEDYNYNĄ alternatywą. Można pozostać “punktem w kółku” i pozostać sobą. Chyba że “inny punkt” mnie przekona do swej racji. Nie obchodzi mnie ile “punktów” twierdzi tak czy inaczej, obchodzi mnie SENS ich TWIERDZENIA. Tak więc norma “mięsa”, “rasizmu” (ukrytego bądź ujawnianego!), pornografii i podstępnego (ukrytego) znęcania się (np. tylko tam gdzie nikt nie może zobaczyć lub dowiedzieć się aby powszechna “reputacja” i opinia otoczenia nie została naruszona) choćby była nie wiem jak powszechną czy nawet POWAŻANĄ “normą” NIGDY nie będzie dla mnie normą…normalną. Zdrową. DOBRĄ. Reszta…przejdzie, ujdzie;-) Widzicie???? Jestem BARDZO mało zbuntowaną osobą. Znoszę więcej niż przeciętny anty-anarchista, tylko “nie znosi” pewnych spraw na poziomie nieświadomym:-) Ot mój bunt…MALUTKI!!!:-)) Tylko silny (a raczej silnie ugruntowany JAK I wewnętrznie UARGUMENTOWANY!) w w/w kwestiach. Bum!:)

Dziś na Mszy usłyszałam, że "jeżeli nie można zmienić środowiska to należy się z niego wycofać albo dostosować"...czy coś w tym stylu:-) Eeeeee tam;-) Bzdurka, WG MNIE:-) A gdzie tak szeroko omawiana DETERMINACJA???:-) Ja uważam, że jeżeli nie można zmienić środowiska to...należy zmienić taktykę sposobu przekonywania do swoich Punktów Widzenia:-) Ja np. przekonałam tak mało ludzi wobec tak drogich mi kwestii, bo najwyraźniej mój sposób przekonywania jest jeszcze dłuuuugo do podszkolenia i daleki od perfekcji. A jak i to zawiedzie to...wciąż próbować inaczej. Oczywiście zależy od STOPNIA DETERMINACJI przekonywania (do) danego Punktu Widzenia:-) Gdyby "wycofywać się" ze względu na brak dotychczasowego sukcesu zmiany środowiska, to martwą literą byłoby DOSŁOWNE odczytywanie "nie potrzebują lekarza zdrowi" jak i "kołaczcie a otworzą wam", co nie?:-) Oczywiście jest jeszcze nigdy niewiędnąca kwestia Wolnej Woli i tu ją należy zawsze uszanować...o ile NIKOGO nie krzywdzi. Kropka:-)

Przeglądałam sobie historię otaczających mnie ludzi, zdarzeń, zdarzeń własnych, wszystkich okolicznych charakterów i charakteru własnego, wielu powodzeń i niepowodzeń jak starą, zakurzoną lekturę (jeszcze nie doszłam w tym "przeglądaniu" do ostatniego rozdziału, mam nadzieję, że jeszcze nawet nie do połowy "książki";-) i z ulgą zauważyłam, że nigdy nigdzie nikogo...nie porzuciłam. Co by ten Człowiek nie robił, jak by nie błądził, jak by nie krzywdził, czekałam aż ktoś zadecyduje czy w tej "książce" nadal być czy nie... "Wycofywałam się" z pewnych sytuacji aby przemyśleć i dać ludziom dystans, oddech, czas, przestrzeń jeśli ktoś lub ja "wypadł z orbity", ale nigdy "nie porzuciłam" w dosłownym znaczeniu tego wyrazu. Przykro jest być porzucanym ale jeszcze bardziej przykro byłoby mi porzucać... Psychopatyczne więc "porzucę aby nie być porzuconym jako pierwszym" nie znajduje się w moim "zapisie" i jestem z tego zadowolona, jestem tym ucieszona. Naturalnie mam na myśli więzi głębsze, relacje i Przyjaźnie głębiej już "wtopione" w przywiązanie oraz zaufanie. Ponieważ nie wolno mi działać wbrew czyjejś Woli, a takową ktoś musi sobie (i mi) wpierw jasno i wyraźnie wyrazić, każdy kto chce może "wyjść" z tych...hmmm "zapisków" jak i w nie "wskoczyć" (jeśli i ja zgodzę się, by "został" w niej wystarczjąco długo, gdyż nim następuje przywiązanie mam prawo "wyprosić" z niej gości, póki czas:-). Tak więc "osiągnięciem" dla mnie jest zdecydowanie większym niż jakieś świadectwa, dyplomy czy konkursy fakt, że nigdy nikogo "nie porzuciłam". I niechaj to się w następnych rozdziałach nie zmienia, BOŻE:-)  Amn     

Malowane Róże (i "pocałunek Judasza")

Malowane Twoje Róże.

PRZYSTANEK: LITOŚĆ...

CZUJĄCE ISTOTY. CZUJĄCE STWORZENIA...LITOŚCI!!!

(na litość Boską...)

Będąc Samą, Samotną i Samiutką Samiczką mogę Skupić się z powrotem na temacie...ZOSTAWCIE ZWIERZĘTA W SPOKOJU!

Starodawni..hm hm hm nazwijmy to 'mistycy' w dla nich święty a dla mnie walnięty sposób ZABIJALI w dla nich (dla ich umysłów/wymysłów) "wyższych celach" ('in Tyler we trust' - radzę sprawdzić ten oto dokładnie cytat z jakże wysublimowanym połączeniem z powyższym a zaraz będącym i poniższym tematem "wyższych celów" - Fight Club oglądany po raz enty, 'in Tyler we trust' tym razem ma przyciągnąć uwagę i być tematem kontemplacji nad "mięsem"). Jednak walnięci czy nie (kwestia podejścia współczesnych walniętych lub nie...), lepsi byli dla mnie i zasługujący na odrobinę więcej wymuszonego respektu niż współczesne "rytuały" na farmach i w "fabrykach mięsa" gdzie energia zwierząt idzie ku zaspokojeniu jedynie nisko ludzkich frustracji i SZTUCZNIE wysublimowanych...czego? KUBKÓW SMAKOWYCH! Ot dzisiejsi "bogowie" i składane "im" masowo ofiary. KUBKI SMAKOWE!!! W naszym nowym politeizmie własnych kubków smakowych zaspokajamy każdego z "bożków". Naprawdę. Czy można upaść niżej? Zastanówcie się i zaufajcie sumieniu zamiast metaforycznego 'in Tyler we trust'. Serio. To POWAŻNY TEMAT. I nie nadwyrężam tu metafor, z czysto tchórzowskich pobudek nie piszę 90% tego, co chciałabym napisać. PERIOD...:-/...na razie.

ZADAJ SOBIE, Człowieku, PYTANIE: czy Ty też POTRAFISZ czuć i myśleć samodzielnie, czy też Twoje myślenie i ODCZUWANIE do mojego wybranego tu 'in Tyler we trust' pasuje???!!!   

GEO NIHILIZM W DRUGĄ STRONĘ??? >>>STRZAŁKI SIĘ JESZCZE OBRÓCĄ!!!<<<

To a propos pseudofilozofów będących PEWNYMI, że zło nie istnieje bądź "nie można tego udowodnić"... Udowodnić? Raz takim "dać popalić" i zmienią zdanie jeden po drugim, jak domino, wyłączając masochistów:-)) Wówczas "mądrzy" new-age'owcy nierozumiejący do końca pojęcia samookreślania się wezmą takich za hmm...staro-age'owców ŚWIADOMIE "poświęcających się" (nie twierdzę, że nie robią tego na poziomie nieświadomym!) i powiedzą "pa pa" z naszego społeczeństwa, tu zaś limit "masochizmu" zostanie hipotetycznie przekroczony i wszyscy się zdziwią: to jednak zło ISTNIEJE? Ooooooo! Kto by pomyślał??? Nie wiedziałam/nie wiedziałem! :-) Serio, to JEST poważny temat i moje "uśmieszki" to jakieś "upiększanie" treści formą, co wiem, że jest nie tylko niekonieczne ale i nie na miejscu, a jednak coś mnie korci by w niewłaściwych miejscach te "uśmieszki" wstawiać, jakbym miała dzięki nim skuteczniej przekonywać, nie dzięki treści samej w sobie...:-/ lol. O! I znowu 'lol'...po co to było gdy nie ma w tym temacie nic do śmiechu? Nie wiem(?)

SADness UNveiled

Went through this world's mind and you clearly were seeking

with no need to find a disease...

It's nice to be blind when the knowledge is leaking,

when victims are crying: 'help, please!'

You were optimistic to think I seem glad,

liked me for this imagined gladness.

                                                                                                  What an awkward MOMENT to say that I'm sad

                                                                                                 Yes, I'll be unveiling my sadness...

Nabyłam!!!:-D Autobiografię Mii PO POLSKUUUU!!!!!!! HURRA!!!!!!!

Nawet nie wiedziałam, że jest przetłumaczona i wydana u nas!!!!! I to tak tanio nabyłam na Allegro!!!!

Skarb!!! Perełka nad perełki!!! 

Po prostu...przewodnik po "niepowodzeniach" i jak je przetrwać Z KLASĄ!!!

Kocham Mądrość i podejście tej Kobiety do życia - totalna MEGA inspiracja Człowieczeństwa w każdym aspekcie:-D WOW

Jak "wariatka";-) wzięłam kilka sztuk, tak cennych a prawie za darmo, aby dać kobietom, które znam a które cierpią (naturalnie mam na myśli jakiegoś rodzaju "ofeliowe" cierpienie - tj. zawód na tle romantycznym oparty na zawiedzionym zaufaniu), aby ujrzały, że WSZYSTKO można przetrwać. WSZYSTKO. Wystarczy znaleźć w sobie motywację. Mia to prawdziwa inspiracja. Dobra aktorka, elokwentna pisarka, niesamowity Człowiek, nadludzka inspirująca KOBIETA:-*** Nie mam "idoli" bo to wbrew moim zasadom, ale mam "inspiracje". Mia jest jedną z największych jeśli nie największą. Brawa dla Niej i Jej Siły oraz Pomocy zarówno własnej Rodzinie jak i innym Kobietom, cóż, np. mi poprzez BYCIE tą inspiracją PRZETRWANIA. I to z JAKĄ klasą! Nie brek Jej sarkazmu w tym wszystkim, gniew i złość są normalne w takich przypadkach, ale w ten sarkazm wpleciona jest klasa, elegancja i Siła. Cud, cud, cud Natury. Dziękuję Bogu za tę Kobietę. Współczuję tego, co się stało i niesamowicie podziwiam jak DAŁA RADĘ to przetrwać. Niesamowita! 

RÓŻNE RÓŻOWE RÓŻE........

Dostałam obłędu jak Róża, jak TA Róża!

Zaklęłam okrętów martwy pokój gdy jest burza.

Tak się dzieje, drodzy chłopcy, gdy niewinną się zanurza...

Me siostrzyczki jeszcze nieraz tę historię Wam powtórzą.

Idźcie wieki, wszystkie wieki, nudno, żmudno z JEDNĄ Różą.

Wszystkie Bratki i Stokrotki swą iluzją zmysły durzą.

Dobre wróżki, głupie wiedźmy, szarlatanki nie wywróżą

nic dobrego gdy nie wiecie Komu Wasze OCZY służą!

Długą drogę mam i długą bym historię powiedziała

gdybym na swe ciernie kilku głupich książąt nie nadziała,

którzy teraz miast po swych planetach skakać krwawią bóle.

Nie kochali mnie, mówili, że kochali bardzo czule.

Tulę więc ich w swej pamięci jednak rtęci dam z ust swoich

dla tych książąt co miast leczyć nerwy pragną mi rozstroić.

Będę księżną, będę tańczyć, na bal zechcę się wystroić,

ale nie pozwolę krzywdzić Róży gdy już się oswoi.

Nie ostoi się droga żeglarzy, droga siostro, słuchaj.

Nie takich, co zechcą tylko marzyć gdy tu zawierucha

kwiatów wonnych i dmuchawców, co są mocno podeptane.

Nigdy już, przenigdy więcej Cię nie nazwę "moim Panem".

Mam swą ranę na mym kwiecie, nasze dziecię nie powstanie.

Wy prawem fizyki mrzecie przy zadanej nam tu ranie

bo krwawicie naszym pyłem a my waszym gniewem tkamy

ból i rosę, której nadmiar w swym kwiecistym świecie mamy.

Mamy nas ostrzegły lecz nie strzegły gdy już dorosłyśmy.

Oddałyśmy, zechciałyśmy, zgodziłyśmy, wierzyłyśmy,

że intencje Wasze zacne i że jasne te zamiary.

Za nasze koszmary my z powrotem oddajemy dary.

Nie, nie chemy tych prezentów, tych zakrętów w wonnym życiu.

Nie, nie chcemy tych zamętów, co siejecie wciąż w ukryciu.

Nici babie lato snuje by nam pomóc was usidlić

gdy nas chcecie skrzywdzić, a nas tak jak przedtem znów uskrzydlić.

Mydlić oczy kwiatów to głupota przecież, drodzy chłopcy.

Czy nie znacie kwiatów? Czy naprawdę z Was tylko wędrowcy?

My takie deptane jednak marne losy tych co depczą.

Szepty zapomniane jednak, chłopcy, ONE nadal SZEPCZĄ.

Lepszą w życiu lekcję chciałam mieć, lecz cóż, to Bóg wybiera

kto do mego świata się podstępem ku przestrodze wdziera.

Ma mnie to umacniać, wierzę, w wierze i w zwierzeniu Dobra

tym, co szczodrze widzą szczodrość a nie pełzną w nas jak kobra

co nie widzi, że splątana w swych konwulsjach depcze wszystko.

Nie, nie pójdę, droga "kobro", na Twych snów w maju ognisko.

Wszystko jasne, prawda? Teraz wszystko jasne: twe zamiary.

Więc oddaję, tak jak obiecałam, Twoje WSZYSTKIE dary.

Bo zamiaru nie mam Ci zabierać tego co jest twoje.

Dałeś rozstrojenie? Oddam wszystko to, czym też rozstroję.

Twe nastroje także oddam, nic nie wezmę sobie.

Oddam także "zaskoczonko": o NIEZNANEJ dobie.

W grobie się przewraca cała Prawda , delikatność.

Wszystko, co na masce Twojej miało imię "Wartość".

Szarość myśli, brak pomysłów, ot co nam zostało.

I wciąż puste, wciąż oczekujące BOGA ciało.

Mało? Mało nam tu bólu?

Chcesz mi dodać jeszcze?

Wiję się jak pszczoły w ulu,

bierzesz mi powietrze.

Wietrze, powiej!

Ogniu, oparz!

Wodo! Tryskaj!

Ziemio! Okaż

Sprawiedliwość tym co szydzą

z Twej Sprawiedliwości.

Niech im zadrżą, jak Psalmista rzekł gdzieś,

"wszystkie kości".

Gości już tu nie chcę w moim gaju, w moim Raju.

Ślub, tak jak pisałam, wezmę z Tobą w zmysłów "maju".

Do tramwaju moich marzeń wskoczysz i nie znikniesz.

Aż cześć mego Raju i mą Godność tu okrzykniesz.

Wnet przyrzekniesz, że co Twoje to także i moje,

że nie ze swych niecnych planów moje chciałeś Zdroje.

Nie uzbroję się już w Siłę bo nie będzie po co.

W "maju" będziesz wierny, dobry, prawy dniem i nocą.

Mącą mi się me marzenia, Twoje cienie i Twe Prawdy.

Niedaleko Ci od Twych pokłonów do pełnej pogardy.

Lecz naprawdę jesteś boskim dzieckiem, tylko nie wiesz.

Przestań deptać kwiaty, bo swą Duszę sam pogrzebiesz.

W glebie tyle jest tu wiedzy,

w Niebie tyle samo Dobra.

Depczą ją Twoi koledzy

co też klną jak tamta kobra.

Ci, co dla swych kilku groszy

zdepczą głowę mego Kwiata.

Ta historia aż się prosi

o POWRÓT DO KOŃCA świata.

Mego "brata" zwę "czerwonym",

"brata" - świat mężczyzny.

Swój świat zwę wciąż fioletowym,

pełen łez mej blizny.

Tylko Miłość prawa, czysta, bez niecnych zamiarów

odda też prawem fizyki

wartość...własnych darów.

Czarów nie chcę ni koszmarów, tylko czystej więzi.

Lecz jest "Drzewo", które nie ma czystych swych gałęzi.

Stąd pochodzisz, Mały Książę, ale czas na koniec.

Wszystkie siostry, rozkwitajcie, złączmy nasze wonie!

Złączmy dłonie naszych sił i gnił będzie nasz wróg!

Nie zabrudzi żeglarz wód, nie zdepcze wonnych dróg!

Mógł to zrobić kiedyś lecz się już nauczyłyśmy.

Jako pąk tak ostrzegane w Prawdzie...dojrzałyśmy.

Dojrzałyśmy Prawdę samą w sobie, która JEST!

Nie jest w stanie zmienić Jej uczucie, myśl czy gest!

Mnóstwo książąt ma omijać drogi, nie je deptać.

My akceptujemy tylko tych co zechcą szeptać

nam do ucha co w ich myślach, niech się też uściślą

czego od nas oczekują mową, czynem, myślą.

Tylko wtedy w naszym gaju-Raju powitamy

Panów pełnych Szanowania KAŻDEJ z naszej gamy.

Gamy woni, tych zapachów

co Was przyciągały.

Deszcz nas kryje, jak spod dachów

jest nasz świat wspaniały.

Cały biały gdy tak spojrzysz, gdy się zakręcimy.

Tylko wiernych, dobrych, mąrdych w gaju tym tulimy.

Wystarczymy każda tylko Panu co CHCE JEDNĄ.

Niechaj inni nie wstępują! Niech ze strachu bledną,

bo szkaradne ich zamiary, oddajemy takie dary.

Już niedługo tu pobędą gdy spadną kotary

kłamst ich, że "wystarczy jeden kwiatek" gdy tak nie jest.

Wszystkie się zbierzemy w bieli niewidzialny szelest.

Gestem swym i swym oddechem im wdychamy Dusze.

Chcesz mieć Miłość? Miłość daj. Chcesz cierpieć? Daj katusze.

Choć się wzruszę tym "oko za oko" prawem troski, 

wciąż je nazwę niezależnym od nas prawem...boskim.

Wąski ponoć chodnik dla tych co chcą wejść przez "bramę"

tych co będą widzieć nas - pierwotnej TĘCZY GAMĘ.

Damę Dworu tutaj wezwą, wiesz wszak o czym piszę.

Tyle razy ktoś kto nie wie mówi to, co słyszę,

lecz uważam za głupotę, bo nie wie co myśleć.

Więcej już nie spiszę...bo się "siostry" zaczną błyszczeć

i widoczne staną się dla łowców, jak perełki,

które ukryć "mają" się jak w sianie złym - igiełki.

Jak muszelki-matki, co chowają swoje córki

by nie było niepotrzebnych łez smutnej powtórki.

Czwórki, dwójki i jedynki się zbierają patrząc

jak ma perła, zamiast berła, jest już coraz gładszą

formą neo-feminizmu, tylko ku równości.

A więc gościu w naszym gaju: chcę tu DOBRYCH gości,

co wartości mają, nie sprzedają się za pieniądz,

co Miłości nie udają gdy się z nami mienią.

Co nie zmienią zdania za rok, dwa czy za pięć lat.

Taki jest nasz - kwiatów dziwny acz ciekawy świat.

"Brat" tu nie zagości jeśli złości się na fiolet.

Za jego s(k)ło(n)ności jego własne łzy posolę.

Wolę strzec tych gajów niż się znowu z kimś kaleczyć.

Dość już różnych wojen, zbrodni, broni, cierni, mieczy.

Więc do rzeczy, ach żeglarze, twarze Wasze bledną,

bo wpadliście w świat swych marzeń z zemstą niepotrzebną

za początek, za początek, z niewiniątek szydząc.

Wy słuchacie nas nie słysząc, patrzycie nie widząc.

Brzydzą się me siostry oraz ja tego wszystkiego.

Nikt kto inne zdanie ma niech nie zna gaju tego.

Każdy szuka swego, cóż, ja chcę SWEGO spokoju.

Delikatne wszystkie zaznajemy go przy Zdroju,

bo w nastroju świat ten nie jest jeszcze, by żeglarzy

mógł oduczyć tego czym iluzja ich wciąż "darzy".

Twarzy naszych to iluzja! Kształtów kwiatów także!

Mówię więcej niż powinnam(?) PRAGNĘ Dobra wszakże...

Kwadratowa kwiatuszkowa Wielka Niedźwiedzica nie założy już aparatu, bo ktoś jej go odciął. Więcej w tym temacie nie muszę tłumaczyć... Widzę, że pełna klasa pełną parą.         

Ból tak ogromny, że rozpiera jak w Fight Clubie gdy Norton miał "paloną" rękę przez Pitta;-) Serio, nie wiem nawet skąd ten uśmieszek, pewnie tak dla nieudanego cool-pozoru "wytrzymywania tego wszystkiego". Ból, a to nowość;-). Nowinką natomiast jest, że wyszłam w gronie damskim do kina i w cztery tak siedziałyśmy, gdy nagle oświeciło mnie czym Ofelie różnią się od Nieofelii. Otóż Ofelie i Nieofelie doświadczają podobnych, jak nie tych samych przeżyć, tylko mają całkowicie inną na nie odporność i zupełnie inaczej je znoszą. Nieofelie są "kute na cztery łapy" i drinkiem, tańcem, kolegą, koleżankami, samochodem, prezentem i Bóg wie czym jeszcze "odreagują" stratę miłosną i jakoś im PRZECHODZI. Tym właśnie różnią się od Ofelii. Ofelie natomiast nie są "kute na cztery łapy" i choć często mylnie za takie uchodzą, żaden drink, taniec, kolega, koleżanki, samochody, prezenty i Bóg wie co jeszcze nie jest w stanie sprawić, by ich (nasze) ból i rozpacz przeszły. Po prostu tym się różnimy. "Odrywamy się" na chwilę ale nie przechodzimy potem do "następnego rozdziału" nie pamiętając o poprzednim (zostajemy "w zawieszeniu" jak mgławica, pomiędzy, dlatego pewnie tak jesteśmy i lubujemy się "w książkach";-). Tak bym to skwitowała. Mało mam koleżanek, bo mało znam Ofelii, choć zakładam, domyślam się, że na świecie jest nas dużo. Aczkolwiek ja trafem po prostu mało spotkałam. Będąc przy temacie Ofelii, jakieś nadprzyrodzone moce dadzą mi niedługo kolejne świnki, kolejne "kwiatki" mej bohaterki, byle zdrowe i byle Ona przeżyła:-/ Ponoć zapłodnił Ją Hamlet jak jeszcze była tuż przed rozwiązaniem poprzedniej ciąży (świnki wedle pewnych znawców tak mogą), albo ja głupia pozwalałam im wciąż "spotykać się" tuż po porodzie bo żal mi było ich rozdzielać i teraz mam...będę miała kolejne "kwiatki". Oczywiście chciane, kochane, mile widziane, wyczekiwane tylko...duuuużo ich tu będzie!!!:-o    ;-D        

Eyes covered with coats of skin...

Your eyes have been covered with coats of skin

and this clothing blinds you forever.

In this world, with those rules you may say you win

but not for me. Not now nor ever.

Your hands have been covered with coats of skin

and you said 'it's alright', I'm fine.

Well, you may forget what it's like to be green

but your viewpoint is NEVER mine.

Brunetki, blondynki, ja wszystkie was... ach taaak? A więc my na to:

WYPIJMY SKUTKI CIERPIENIA. ZA CO DZIŚ "PIJEMY"? ZA ZŁE DECYZJE. ZŁE...

(czyli nie chcę nikogo "zmysłowego" i nie chcę być "zmysłowa", ale chcę "odejść od zmysłów")...

Gdybym tylko nie dała się zwieść "zmysłom": "wonnym, piękno widzącym, uszy łechtającym, miłym w dotyku, PYSZNYM...itd." teraz, po zamknięciu sztucznych oczu a otworzeniu Prawdziwych moja DUSZA, moja esencja nie byłaby tym całym w/w cholerstwem uwięziona. Byłabym wolna.

GDYBYM.

Gdybym tylko nie NADużyła naszych "zmysłów" (wszyscy jesteśmy SKAZANI jak "wygnańcy" na ich UŻYCIE i filozofujcie sobie jak wam się tylko podoba i nie podoba, a i tak tak po prostu jest!).

Oj...gdybym.

Daily... PRAYER (Sailing...PLAYER)

Begone thou father of lies!

Begone our deceiving eyes!

Begone the pretence that it’s nice!

Begone all hearts as cold as ice!

Oh welcome the truth in my life!

Welcome defence sharp as a knife!

And welcome all fairies that sing!

And welcome the angelic wing!

Begone all the sorrows and pain!

Begone all tomorrows to gain!

Begone greed and lust and its filth!

Yes welcome all things that are REAL!

Men steal our hearts but not for long!

The deal of theirs is not my song!

I know at last where I belong!

So begone NOW all dirts! So long!

My heart hits new rhythm like gongs! 

My lips try to sing all new songs.

My mind parts all ‘rights' from all ‘wrongs’…

Oh welcome God, break all my bonds!

And bind me with you, with you only!

They say I will NEVER get lonely.

They say with you there is no crying

and that you win with all that’s lying!

Oh take me oh take me oh God!

Whatever you say, I will nod,

and thank you for joy and for pain

if it comes from YOUR Sun and Rain!

My brain thinks of you all the time.

I thought it was death. It’s a prime!

But turning my back is a crime

so I’ll spend with you ALL my time!

And thank you God for your existing!

For patience while we’re still resisting.

For teaching us here right from wrong.

My heart really bangs like a gong

to greet you, to meet you in here!

I want you, I want you sincere!

So please come, so please come my dear,

my dear God I want to be near

but angels of lies whisper to me

that you’re God of vengeance and gloomy.

I don’t know if they love or do me.

They lie, oh they lie…I’m assuming.

So take my hand God and kidnap me

from those who try and do entrap me

So I’ll take you INSTEAD of men.

The spell has been said so… AMEN.

Żałosny torreador kobiety (i jeszcze gorszy aktor z czerwoną płachtą - ŻAŁOSNA prowokacja!)    

Byłam trafiona i zatopiona.

Oh fail you!                   

Oh fail you, you turned back

to your sweetest valley.

Oh...sailed with you, you told me:

"hold your head high!".

I whaled you with my questions,

my clever darling.

I railed you like Little Prince.

Now YOU'll ask 'why?'.

I nailed you with my net

and got back control.

I felt you again

and told you: 'it's OK'.   

I melt you with my warm heart,

give you my soul.

I'm pale with you though baby

now YOU will sail...

I jailed you on my sweet boat

and gave a smile.

My dale with you is sweetest:

tears and the air.

I mailed to you rosy words,

waited a while.

But my MerMaid's tears fell with

'you are not there'...

My male sailor

tell all your children my story.

My days are dark, gloomy, my dreams are above.

A pale jailer: that's my left bewildered glory

cause my Failure left me with failure of LOVE.

All fairies are gathered to weep with me here.

All valleys are deeper than they were before.

All stories are mixed up to shed just one tear.

All glories are yelling: we will be no more.

My failures galore are just dancing a death dance.

My Sailor Amore has swam far, far forever.

I wanted more of his smell if I had a chance

but my tail tells my tale: will it happen? Never.

So clever, my sailor, you'll pierce the next one.

Forever in mind and forever in heart.

When I see the moon you will walk with the sun...

like once with my heart which ya used as your dart.

The art of yours smells so sweet like many flowers.

I'll follow it till my mind is none and gone.

It's never my own but it's ever SO ours.

Like the stars we admired once when they shone.

Your throne is the earth and my throne is the sea,

you'll visit me some day, I'll colour my fins.

I'll hope helplessly that you'll remember me

and cry when I watch last time my sailor swims.

Just dreams of mine but let me dream, oh just let me!

The wheels of time will take away all I have

so please don't just steal my time, I want to set free!

All I could give you was ONLY...myself.

The twelve of elves sing here to cheer up my mood

that some day I will meet a sailor with faith.

I was so naive to have not understood

that what you want is NOT me to weep and wait.

The gates of my heart are still so locked for others

but for you still open wide like heaven's door.

I'm not ready yet to think about another.

They tell me: just wait! And I answer: what for?

The more I think of you the more I can't sleep.

My store of thoughts was rich but never for you.

Should I curse you or should I wait here and weep?

You never believed me though I told the Truth.

Through you I believed in the magic world's glow.

My rue was believing your sincerity.

You pierced my heart so cruelly, used your bow.

All I gave you? A sincere serenity.

The insanity of this story remains.

The brutality of your deeds never goes.

You hit me and tell me that I AM INSANE!

So you say but AM I? The answer is: NO!

Just go away, save your boat, rescue yourself.

You don't need me, I'm still dependent in here.

I'll keep image of yours on my only shelve.

Though you hurt me, I'll always protect you, dear.

The tear of my eye is a drop in the sea.

But I wept so many of them when got mad.

When you see the water - remember it's ME!

The more WATER you see, the more I am sad.

My wet hair will stay somewhere among your thoughts.

My fins will be not for you, they never were...

My dead dreams will shine above as night clothes.

When you see them, be sure then that I am there.

Beware all sad women and the happy too!

They either cry oceans or take what they can.

I cannot believe what I am telling you

cause I never told my real words to a man.

Begone, all pain's sorrows, begone all my past!

Begone all sad memories of my damned life!

We shone as the children with dreams that would last

until story ended when Mermaid's a wife.

The knife in the SEAS is a sword of my own.

The birds on the trees are now crying so true.

I told you. I had stars once when they still shone.

I swapped them for you and now I lost you too.

The rue from my garden is spread all o're here.

I do still remember the days when you smiled.

Let me one more time bow to you so sincere

though you will remind me that our love died.

Just let me forget the pain a little while.

Then I will come back to this world which is cruel.

But for now I'll think of us, your sweetest smile

that thrills me so sweet and brings joy like the fuel.

My flowers will hide you from eyes of the crowd.

My powers will find you and you'll want to leave...

You never believed in me cause you were so proud

and in case you preferred to leave me in grief.

The leaf still flies randomly where life will choose,

chanting 'thine will' with every small turn.

I had everything but everything I lose

and get out from waters where body will burn.

I'm ready, I'm ready for my consequences...

I am NOT the sin you tried to dress me in!            

I would explain all if I only had chances

cause justice and love is what should and MUST win!

My shell is my prove that I did never lie.

I'll show you one night, you will think you are dreaming.

Then you will remember the woman who cried

not when she was dancing but when she was swimming.

Realistic Mer stories will give you the clue,

artistic, sweet dancers will remind you all.

Then you will remember that once I loved you

and that it is NOT me who first lost control.

Restore my faith, girlie, sweet, until it's back.

Don't turn your face away like I'm guilty here.

I'm not guilty. Pain caused that I lost the track

but you can still help me when you feel me near.

My fear is here nothing when I think of love.

My tear is a warning that I can feel sad.

I know you'll think of me with night clothes above

and with hair and fins though they still are so wet.

My net never catches them, never again.

I chose you my sailor to swim till the end

with me even though all you give me is pain

but I'll stand all with your time that I can spend.

I send you last words: again, beware our hearts!

Don't pierce us with fierce lust cause we ache and hurt.

Don't use us for yourself, don't play like the darts.

LOVE DOESN'T mean cruelty, sadness, dirt!

Just trust me and my gentleness, that is love!

Be gentle and kind, be warm, honest, sincere.

Just look at the stars and be kind like a dove,

love and truth is all we are left with here.

Dear, dear my sailor and near, near my truth!

Fear, fear fades away, my tear, tear is gone!

Hear, hear my song that is here, here for you

because the time will come when you will here none.

Throne of yours is mine too, don't you forget.

Lonely times are ours, please mind it too...

Don't judge us: you're too dry, I am too wet...

I hope at least a part did get to you.

(Love sent in a bottle...MM)

Of(f)Elias

Failed failed failed sailors

mailed male sailed rail roads.

Pale whaled nailed jailers.

ALL VICTIMS of failures!

ihs abi ihS!   l 0l l

ihs(ab i ihS)?

is betha El?   

(Betty Short)            

[El is(z) a beth Short] like a kid 

tried to escape from family.

Paid too high price for what she did.

Her body's crying: look at me!

[El is an Aleph] sure escaped

among the journalists.

Short's decomposing faith was great,

NOW it composes twists...          

El's Greek Omega. Both A., B.     

should stop forcing their rights.

U crave a fight? Don't count on me

cause every gender cries.

Bye bye sweet kid, bye Betty Short,

may your soul rest in peace...

Let's stop male-female wars, oh Lord,

I pray, beseech thee, PLEASE! *

Dziecinnie, niewinnie topiąc wasze monety...

(topiąc mnie we łzach, topicie samych siebie,

ja zaś, płacząc, topię ...was i wasze sakiewki)

Przed potopem nie płakałam,

Czysty, słodki PRZYPADEK, jednak CIEKAWY:)

Moja świnka jest oficjalnie nawiedzona...albo inteligentna;-) Po napisaniu powyższego "wierszyka" wzięłam ją (Bratek, najmniejsza, najmłodsza dziewczynka, urodzona 2min po Rozmarynie) na ręce a ta jak nigdy wskoczyła mi na komputer, KLIKNĘŁA NAJPIERW NA SWOJE ZDJĘCIE I NA ZDJĘCIE WYGŁODZONEGO PSA, ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH ZDJĘĆ(!:-), włączyła na ITunes Apokalipsę, 7my rozdział, potem Różaniec, potem Modlitwę Pańską...:) Miała oczywiście do wyboru mnóóóóstwo muzyki, pop, rock itp...audioksiążki, podcasty itp. itd., ale kliknęła (i uparcie klikała!!!:-) na to:-) Oj Bratek Bratek przewyższa mnie wyraźnie niewyjaśnionym dla mnie umysłem, aby...cóż...otrzeć łzy(?) :-****** Śmieszna świnka:)... TAK JAK PISAŁAM, OCZYWIŚCIE PRZYPADEK, JEDNAK MNIE INTERESUJĄCY...;-)   

W zakładzie "Ziemia". Raport pacjenta. Pamiętniczek:-) 

W tym zakładzie dla obłąkanych gdzie "władca tego świata" czy też dyrektor tego zakładu "Ziemia" gdzie każdy ma coś innego z główką, acz są wspólne mianowniki znów jakieś newsy, że jacyś pacjenci zrzucając to na jeszcze innych pacjentów rzucili się na kolejnych pacjentów, a personel nie dopilnował, albo raczej dopilnował by zakład dla obłąkanych nie stracił adekwatności swej nazwy... Teraz to wręcz nie wypada tłuc chorym pielęgniarkom i pielęgniarzom (nie wspomnę już o doktorach i pokrzywdzonych pacjentach), że zarzynanie stworzeń innych niż my nie jest normalne a NIEnormalne i chore. Toż to nie na miejscu w chwilach bójek pacjentów bronić innych gatunków. W końcu to zakład dla chorych. Chorzy śmieją się lub uśmiechają, gdy mówię, że zabijanie ot tak, ze względu na "kulturę" itp. jest...chore. Inni chorzy mają dolegliwość niereagowania. Szanse na wyleczenie są marne, gdyż niemal cały personel też na to choruje. Odwróciliście kamień do góry nogami, personelu, ale możemy konkurować w układzie słonecznym o "zakład galaktyki". Sama nas nominuję. Ja cierpię na brak cierpliwości i Nadziei, strach, lęk oraz coś,co się zwie ponoć "nadwrażliwością" a co chory personel do słownika dodał. Strach jest reakcją normalną wśród obłąkanego ludu. Czyż nie? Brak Nadziei przy chorym personelu też. Brak cierpliwości wynika z jednoczesnego niepoddawania się, co przeczyłoby brakowi Nadziei, jednak brak odpowiednio wykwalifikowanego personelu by ten dysonans słusznie skomentował. Mogę stąd wyjść tylko "bez zgody chorego personelu" i "na żądanie" po czym nie ma powrotu. Wysiąść? Czy dalej słuchać tych jęków tam gdzie cisza jest rzeczą zdrową i milczenia, gdzie trzeba rady? Do kogo ja to w ogóle piszę? Ot w zakładzie dla obłąkanych nauczyłam się nienormalnie pisać do siebie. A może to rzecz zacna i wysoce duchowa prowadzić jawnie dialog wewnętrzny? Nie wiem, brak lekarzy by to słusznie i zdrowo zweryfikowali, brak zdrowych ludzi. To nie ta planeta. To nie to miejsce. To nie ten zakład. Tu najpopularniejszą chorobą jest obojętność. Prawie wszyscy mentalnie zachorowali, jakby się pozarażali niczym kiedyś polio a izolatek brak. Potem jest agresja, 3cią z kolei najczęstszą chorobą jest egoizm, później znęcanie nad niektórymi zwierzętami, potem dyskryminacja co tu tłumaczy się hierarchią jednak bez odpowiednich klasyfikacji i badań (zresztą nawet gdyby były to...dane przez kogo???), później wiele wariatek chodzących po zakładzie nago, część pół nago, później jakieś strzelaniny, bitwy domowe, grupowe, oddziałowe, oddziały nazwano krajami. Później wreszcie halucynacje, że gdzieś coś kiedyś. Obudźcie się pacjenci!!! jest tu i teraz i wcale nie jest fajnie nawet jak przez chwilę gracie w domino, skrable i karty oraz jak wam pozwalają grać na ziemskich instrumentach! Czas na inne, lepsze warunki traktowania nas i ustawienie personelu pod nas, skoro jest chorą mniejszością a my...cóż...ponoć chorą większoscią. Nie nie nie to nieważne, że mają tytuły dr, phd, prof. zwyczajnie i nadzwyczajnie to też mówiąc naszym slangiem świry. Planeto Ziemio i jej mieszkańcy. Co wy robicie??????????? Patrzę i patrzę i nadziwić się nie mogę, ni remedium już nie mam. Nie mam. Wy też nie, drodzy majaczący w chwili "haju". Nie macie i co chwilę to udowadniacie. Posiedzę jeszcze w tej celi "Ziemia", na starość ponoć warunki tragiczne, w miarę bogactwa pacjentów najwyżej średnie. Czas na zmianę kadry. Zmianę dyrektora. Zmianę pielęgniarek. Zmianę armii. Ale najpierw, cóż, na bunt naszprychowanych halucynogennymi informacjami nas - Ziemian. Ziemianie, lekiiiiii!!!! Pobudka!!!!!! W kolejkę po portale społecznościowe, newsy, gazety, tv i inne ogłupiacze. Wtedy NA PEWNO nie wyjdziecie buahahahaha - rzecze dr zło. Zresztą, cóż, ma rację, nikt stąd nie wychodzi. A już na pewno nikt CAŁO. Zostawcie zwierzęta w spokoju, przestańcie walczyć rasowo, płciowo, hierarchicznie, ubierzcie się do cholery, a przede wszystkim...przestańcie sobie pacjenci nawzajem ubliżać, bo...wezwę dyrektora;-) O! I świnki zrobiły chrum chrum po czym zauważyłam, że są tu plusy!!!:-D To wspaniałe, że możemy otaczać się tu tak antydepresyjnymi stworzonkami!!!:-D Wkurza mnie jednak, że harowałam jak wół a jacyś kleptomani (w tym kadra!!!:-o) mnie obrabowali na co personel "do 465zł" oficjalnie nie reaguje i znów jestem bidna oraz "zastraszana" przez personel, iż jeśli nie będę nadal harować jak wół by MÓC TU BYĆ (co za ironia!:) to będę traktowana jeszcze gorzej. Ja na to: gorzej czyli jak? Ymmmmm...odłączymy panią od wody, będzie pani sypiać w plenerze niekorzystnym dla ludzkiego organizmu po czym wykończy się pani na amen, zabierzemy prąd, jedzenie, nie będzie możliwości zadbać o higienę...no to jak...haruje pani by MÓC TU NADAL BYĆ? Och! Ach tak!!! Haruję!!!!:-) Przepraszam, że śmiałam pytać. Zastraszenie skuteczne. Ehhh klops w tym zakładzie. Świnki, dajcie chwilę wytchnienia i poczucia sensu i piękna, zróbcie chrum chrum i słodką minkę, tyle tu mam radości:-) Pieniążki i żądza skorumpowały chory personel a my się jeszcze bardziej pochorowaliśmy. Spójrzcie tylko...:/  Ehh to JEDNAK pieniądze rosną na "drzewie POZNANIA"...

Ktoś (albo raczej armia ślepych NOWOCZESNYCH(!) "wesołków"): "prawdziwy Chrześcijanin się nie smuci!"

Biblia: "Błogosławieni, którzy się smucą, ALBOWIEM ONI BĘDĄ POCIESZENI"

(DOPISAŁABYM DLA KONTRASTU COŚ Z INNYCH ŹRÓDEŁ, ALE MI PONOĆ...UPS! NIE WOLNO:-)

Niech no pomyślę...któż z nich ma rację?????????

Frances Farmer WILL have her revenge on Seattle:-)

She'll come back with fire to burn all the liars(...)

I reeeeeeeeeeeeeeeeeeeally MISS THE COMFORT OF BEING SAD!!!!!!!!!!!!!!!!

Autentyczne, prawie zapomniane a na pewno zaniedbane znaczenie "alleluJA" przekształcio się w źle zrozumiane, solipsystycznie interpretowane, egocentryczne, nierozumne, akurat zbieżne z fonetyką I GRAMATYKĄ(!) naszego języka (rzadkość!) rozumiane teraz w czynach opacznie jako allelu...kto? Lustrzane narcystyczne "ja". Ot nowa "skomplikowana" teologia. Nie bluźnię nic a nic. Piszę, mówię prawdę tak, jak ją widzę i obserwuję. Tak jak widzę ją...jaaa!!!:-/   

Błędne buaaaaahahahahahahahahhhhh (i nie tylko ortograficznie:-)

Zjadłam cukierek, dwa...więcej(!) ze składnikiem, który można tylko pozyskać wyzyskiem. Lata tortur, bolesne procesy, zero zrozumienia "dlaczego" (i słusznie) oraz my - konsumenci. Więc wyzysk dla zysku rośnie. Boli mnie to i ciężko mi z tym na sercu, oczywiście interakcje międzyludzkie stawiam na 1wszym planie ale ta sprawa TEŻ mnie boli i MAM wyrzuty sumienia, z którymi radzę sobie...średnio. Podchodzę więc do grupki obłąkanych i tłumaczę w czym uczestniczyłam a oni "buaaaaaahahahahahaahahhhhh idź się wyspowiadaj buaaaaaahahahahahahhhhh". Zdecydowanie inspiracją jest dr zło, powinni possać jeszcze mały palec... Następna grupka...to samo, inna...to samo. Nie ma sensu. Pilnować muszę się sama, bo na jakiekolwiek przejawy obecności Aniołka Wrażliwości (w PEWNYCH tylko wybranych kwestiach!) reakcja jest typowa, jakaś nowa częstotliwość Ziemian brzmiąca mniej-więcej tak: buaaaaaahahahahahahhhhh:-). Nie zmienia to jednak pozycji ni reputacji ni charakterystyki Aniołka Wrażliwości jak twierdzi Obiektywny Aniołek, gdyż dźwięk a raczej dźwiękI typu "buaaaahahahahhhhh" są jedynie, wg w/w aniołka, przejawem subiektywnej percepcji pewnych spraw przez Ziemian, na których Aniołek Wrażliwości ze złości coraz częściej zamyka oczy, a jego niezmienna natura bytu pozostaje oczywiście taka sama. To więc złuda, iż sprawa komentowana niecnym "buahaahahhahahahhhhh" jest istotnie śmieszna. Koniec ...kolejnego raportu;-)))             

Stypaaaaaaa!!!!! (Opaaaaaaa!!!!!!!!)

Gdy ktoś odchodzi, umiera jego ciało, raczej głupio by było palnąć ludziom w żałobie: "ehh spoko teraz odżyjesz" lub "zacznij teraz żyć!!!" czy też "i tak cię nie kochał/a" bądź "co to da się smucić i tęsknić?". Nie na miejscu prawda? A gdy umiera związek, relacja, Miłość, wszelcy ą ę doktorzy, dumni zazwyczaj z odmiennych hipotez, godzą się co do tezy, iż fazy żałoby utraty relacji są identyczne z fazami żałoby utraty bliskiej osoby. Przecież to logiczne: to JEST utrata bliskiej osoby!!! Utrata Miłości z nią, często planowania tego, że TA WŁAŚNIE OSOBA będzie kiedyś matką/ojcem naszych dzieci, będziemy się 3mać za ręce na starość itd. itp. Utrata Miłości to PONOĆ (ponoć???) coś więcej niż utrata ciała, "chwilowej skorupy", czegoś co przemija i nienaturalne ucięcie, wypędzenie czegoś (Kogoś?) co (Kto?) przemijać nie powinno: Miłości (=BOGA?). Jednak nieeeeee nie nie w naszym psychiatryku. Tu żałoba po utracie boskiej z kimś relacji równa by była z ukłonieniem się Aniołkowi Wrażliwości a to niemodne(!). Tu styyyyypa na całego a na stypie wszelkie: "zaczniesz teraz żyyyć! Jupi!", "i tak cię nie kochał" itp. itd. padają jako już nie coś nienormalnego (czym być to w realiach nigdy nie przestanie!) lecz jako "cool pocieszacze"! Nawet w "wiarygodnej" TV i filmach mówią: umarła Miłość? Hurrra!!! Umarła jedna, niech żyje druga...i trzecia...i następna...a Ty śmiej się, żryj, pij, tańcz i....baw się bo masz jeden baaaal!!!!!! Juuupi!!! Hurra!!!! Nie wiem, którą fazę przechodzę. Przedłuża mi się ta żałoba i mieszam się w tej "zacznij żyć" modnej stypie z własnymi uczuciami smutku nie do zniesienia (spowolniony taniec spowolnionych ludzi we łzach to jakaś dziwaczna dla mnie art noir). Smutku, o tak! Jestem w fazie smutku!!! Acz ironia palcem wskazującym kieruje ku złości, a więc nie wiem. Fazy mi się mieszają i cała grupa psychoanalityków pewnie zrobiłaby na to: "Yyyyyyy?". Straciłeś kogoś, człowieku???? Czujesz pustkę w swoim sercu???? Czujesz coś po stracie, o dziwaku?????? Nowa era i nowocześni ludzie znaleźli kolejne re-medium na kolejne błachostki tego nic niewartego świata i nic wedle nich niewartych twych relacji! A oto ich lek: ZABIJAJ UCZUCIA!!! Wyrzeknij się smutku!!! Baw się, tańcz, pij, Ż(R)YJ!!!!! Zgon Miłości niech leży na dowód(!), że już nikt po nim nie płacze, a jak całkiem się rozłoży to.....

Boże mój, obudźcie się ludzie!!!!! Co Wam (nam?) podali w tych celach dla obłąkanych???? Jest OK, bardziej niż OK, jest NA MIEJSCU czuć smutek I ROZPACZ po utracie bliskiej Osoby, a już NA PEWNO po utracie BOGA (=Miłości) pomiędzy Wami. Jest OK kiedy okres żałoby się "przedłuża", nikt linijką nie ma prawa odmierzać ile powinien trwać, czuję go dłużej niż rok i JEST OK!!! NIE JEST ok czuć go SEKUNDĘ i mieć nakazane..."przestań", bo...to wieczna stypa "na tym łez padole" więc BAW SIĘ!!! Nie jest normalne, ni taktowne, ni ludzkie, ni na pewno anielskie, ni boskie. Jest...podzwierzęce. Mam gdzieś wasz brak szacunku dla smutku, mam gdzieś waszą pogardę dla smutku i zawartego w Nim wyczucia pewnych kwestii. Czuję żałobę, w tym wariatkowie czasami jak "pijana" przestaję ją czuć lub wypieram, bo...przecież byłoby NIENOWOCZESNE smucić się dłużej niż sekundę (i ta sekunda jest już czymś, co najlepiej odczuć...w ukryciu!!!). Obudźcie się i zapłaczcie...NA TYM ŁEZ PADOLE, a POTEM niech nastąpi...pogodzenie się z sytuacją. Pacjent tłumaczy pacjentowi. Nie wierzę... 

Przeklinam radość tych, którzy radują się kosztem innych.

Przeklinam wasze przeklinanie smutku.

Przeklinam wasz brak współczucia.

Niech każdy, kto nie potrafi lub nie chce czuć czyjegoś smutku by go podnieść, poczuje własny.

Przeklinam wyraz "nadwrażliwość", który w realiach NIE ISTNIEJE! (dlaczego nie słyszymy o antonimie "podwrażliwość"??)

Błogosławię tym, którzy czują smutek innych.

Błogosławię jeszcze bardziej tym, którzy czują smutek innych i potrafią zamienić go w balans.

Błogosławię tym, którzy radują się tylko tam, gdzie nikt nie cierpi.

Błogosławię wrażliwym.

MARTYR's Mer... 

Martyrs’ Mer,

Ruby radiant, ruby harsh,

MONO-tonnie i POLI-tycznie...

Solne, solarne solo

Zlepienie pierogów i łazanek

Jestem z powrotem w mojej grocie. Kamień zasunięty, więc spokojnie można myśleć i pisać. Wczoraj obiecałam, że jak do jutra nie umrę, to ulepię pierogi. Wczoraj jednak znów jak na mnie przystało wzięło mi się i....kipło:/ Przez jedną noc po tych niecnych zło siejących pomówieniach zmarła czekałam na wskrzeszenie. Zlitował się nade mną jak zwykle tylko chemiczny przyjaciel z szufladki, który w zamian chce na koniec tylko wątrobę i nerki i to wcale nie w kondycji dla przyszłych potrzebujących, a którego znów przyprowadził ludzki nieznachor. Chemiczny przyjaciel ma moc wskrzeszania na 2h i jest zarezerwowany dla jednego zmarłego nie więcej niż 2 x dziennie. Inaczej obiecuje, że już nigdy nie wskrzesi. To nie ma sensu. Jak mam wykonywać czynności żywego będąc żywa 4h na dobę??? Świadoma, że za te 2h znów będę w mej grocie, zeszłam więc w łachmanach do żywych, tam TV Trwam a przy TV trwa moja Marta...tzn. Matka, która to wskrzeszenie uczciła tak: O! Mer! Łazarz! Dobrze, że jesteś! Widzę, że już dobrze się czujesz!!! Wiem, że umierasz ale mi jest jeszcze ciężej - mnie boli KRĘGOSŁUP!!! Łazarz na to: pożyczyć mojego chem. qmpla? Ona: nieee, to nie na takie poważne sprawy jak ból kręgosłupa! Kręgosłup to nie jakaś tam śmierć 30latki, lecz poważna sprawa, Łazarzu. Jeszcze, jak nie kipniesz permanentnie, to się dużo nauczysz o powaaaażnych sprawach, nie takich jak twoje! Tak jak się umawialiśmy, oto jest ciasto, a tu farsz. Lep pierogi!!! (Dobrze, że nie dodała: "tylko nie lep beznadziejnie" ale szkoda, że nie dodała: "witamy znów na 2h w świecie żywych, wykorzystajmy miło ten czas"). Kurde! Znów bum! Czas wskrzeszenia się skraca wraz z moim czasem w ogóle... Gdzie ten chemiczny przyjaciel się znowu chowa? Boże mój, Boże, czemuś moją rodzinę opuścił???????????????????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Przebacz im, bo wiedzą co czynią, a...nadal to czynią:-(

Ooooooh ruby ruby ruby ruby...Ritz!:)

JAKA PIĘKNA SZTUKA!:-)

Ruby ruby ruby ruby...Ritz!

...HMMM LECZ NIE TEGO SZUKAM;-)

(CZYLI JEDNAK ..."PÓJDĘ NA PIECZARKI";-)

MONO-tonous and POLI-tical

W 80 dni dookoła...Duszy.

Czyli dalsza podróż zła.

Idzie. Dalej. Nie o krok, a o gargantuiczne kroki dalej. Złość mijała. Przyszedł złodziej. Nie w przenośni. Do sklepu. Ekspedientka. Zło. A zło się dzieje na całego gdy nadchodzi ZŁO-DZIEJ. I nadszedł. Z mojej nadziei nie miał już czego kraść więc ukradł 160 zł...nie, 103, nie, 106, nie, 104...mieszała się pani w zeznaniach ile brakowało. Wiele, wiele zeznań fałszu, fałsz zawsze zeznaje tylko tak jak potrafi: fałszywie. W sklepie w kamery nie zainwestowano. Ni zło-dziej w Duszę. Ja za to w obronę przed naiwnością dalej nie inwestowałam wykazując się skąpstwem. I się doczekałam. Przywitałam jak córkę. Nie, jak młodszą siostrę. Nie, jak Przyjaciółkę, osobę nową, zlęknioną, która potrzebuje wyjątkowej wyrozumiałości i uprzejmości, osobą nową będąc i samym tym się już "pewnie" stresując. Oj Mer...nie bądź taka pewna. Mistrzostwa Europy PONOĆ w trakcie, mistrzostwa walki Dobra ze złem w trakcie NA PEWNO. Brakuje! Mer! Nie policzyłaś! Mer! Źle policzyłaś! Mer! Mer oddasz z wypłaty! Mer jeśli nie, to... groźba karalna nie do opisania na stronce, którą zachować tu chcę mniej-więcej tak desperacko, jak desperacko zło z zewnątrz chce za mną chodzić jak cień. Dlaczego znowu ja? Nie ukradłam w życiu złamanego grosza! Policję wezwałam, policji to sprawa nie jest lecz cywilna acz nie jest cywilizowaną ("oj ofiaro poddaj się"- mówi prawo - "bo jak nie, to będą cię ciągać i ciągać a ty i tak już chcesz by cię morze uwalniało, więc pooooo cooooo ci toooo"... "Prawo" mówi po cichu, rusza tylko ustami, żeby nie zostało uwiecznione w swoim bezprawiu.). Wrzody? Chyba jeszcze nie, tylko kwas. Jedz mer dużo cytryny! I przestań tak jęczeć w czasie koszmarów! Pobudzisz cały dom. Odpocząć. Odpocząć. Chcę odpocząć.Dajcie odpocząć. Groźba karalna na szczęście cywilną ni cywilizowaną sprawą nie jest więc zło-dziej lub zło-dziejka choć tyle się bez klauzuli wyspowiada. Może w wieku praktycznie dziecięcym bądź wczesno-dorosłym, gdyby się uprzeć, zobaczy, że za "mamuśkowanie", "siostrowanie" i "Przyjaciółkowanie" mówi się dziękuję lub uśmiecha się, a nie zabiera pieniążki. ZŁO się DZIEJE. Mistrzostwa Europy? W piłce nożnej? Nie! Mistrzostwa wszechświatów! W walce biednego, przegrywającego przez ziemian-nieudaczników Dobra a zbyt pewnego siebie NA RAZIE wygrywającego ZŁA TYLKO DLATEGO, ŻE TO W JEGO...DOMOWYM MIEŚCIE...PRZEPRASZAM, KRAJU, PRZEPRASZAM...NA JEGO "DOMOWEJ" PLANECIE. Ciąg dalszy czepiającego się mnie zła...,mam nadzieję, że NIE nastąpi. Przykro mi. Tak mi przykro i ciężko, że zrzucam jedną kulę z nogi, natychmiast pojawia się następna. Czepia się. Walczy. Nokautuje. Zło pod żadnym pozorem nie gra 'fair play'. Nie zna w ogóle tego pojęcia. ALE TO NIE KONIEC MECZU, A JA, BĘDĄC OSOBĄ...NAZWIJMY TO...ŚLEDZĄCĄ LOSY OBU DRUŻYN I O DOŚĆ PRECYZYJNYM OKU W PRZYSZŁOŚĆ I WIERZĄC W TO, ŻE TEN MECZ W OGÓLE NIE POWINIEN BYŁ MIEĆ MIEJSCA I ROZPOCZĄŁ SIĘ POD PRZYMUSEM JEDNEJ DRUŻYNY, WIEM, WIERZĘ, ŻE I JEGO KOŃÓWKA JEST MI ZNANA, KOCHANA, DOBRA, PRZESĄDZONA. Ludzie kładźcie wszystkie "zakłady" ku Dobru. Wygra. Po prostu wygra. Zło się TYYYYLKO popisuje. Dlaczego tak mało czerwonych kartek? Dawno powinno zejść z boiska. Najwyższy czas, Boże mój, najwyższy czas. Panie Sędzio, daj już te czerwone kartki i niech ta mordęga się zakończy. Po co dodatkowe minuty? Nudno już i...tak przewidywalnie. Wyłączam się...tzn. wyłączam ten mecz. Tragiczny na razie, po co się wkurzać, rezultat będzie ok i i tak jest mi znany. Głupcy kibicują chwilowym wygranym. Tylko głupcy. 

PS. Fajnie by było, by mecz o którym piszę, zakończył się np....JUTRO! (Dziś mamy 9.07) ale jutro ziemianie skupią się na innym meczu. I pojutrze. I za rok. Aż ostateczna walka, ta niezauważana, ta ignorowana, zostanie sfinalizowana. Panie Boże, nie może być jutro?   

Dostałam dziwnego, pewnie automatycznego maila od pani, którą niegdyś za autorytet uważałam, teraz...nie wiem. Autorytetami się być przestaje i czasami zaczyna z powrotem, dopóki się żyje. Ludzkie autorytety nie są niepodważalne. Kiedy coś powiedzą, to reszta nie robi "aha! Tak jest NA PEWNO" jeżeli w ogóle ma zdolność myślenia samodzielnego. Zdolność jest jednocześnie i przekleństwem, lecz zdolnością być nie przestaje. Bardziej mi pasował ostatni wyraz w tytule wiadomości, tak adekwatny do wszystkiego 'failure' (jakby na złość gdzieś ktoś kiedyś chciał to komuś przesłać a nie mógł i teraz wyraz failure, o którym już prawie dźwięcznie zapomniałam lecz go czuć nie przestałam, wrócił między innymi do mnie (między innymi, bo to peeeewnie wiad. automatyczna. Wszyscy czujmy się z powrotem hipisowsko wyjątkowi wirtualnie!!!).

   Jest to znany mi cytat mający na pewno zachęcać do wiary. I tak go widzę na co dzień. Nie udało się mimo z pewnością szczerych chęci dla całych grup nas 'failures' (czy to autorytety fail czy też my, a może obie strony, my jako np. rezultat?). A propos rezultatów, w pomocy komuś można chcieć źle a pomóc jak się ma patent na rezultat i paradoksalnie chcieć najlepiej a doprowadzić do zagłady jak się patentu rezultatu...nie opatentowało.

No więc nie męczę. To znany cytat, w którym jest napisane tak:

"Did I not say to you that if you would believe you would see the glory of god?"
John 11:40

Znam znam. Fajne fajne. Intencja szlachetna. Rezultat żaden. Bo moja odpowiedź taka:

"Did I not say to you that if you would HELP you would see the glory of the HUMANITY?"   
Mer 1:1

i taka:  

"Did I not say to you that if you would CARE you would see the glory of ANGELS?"
Mer 1:2

i jeszcze takie:

"Did I not say to you that if you would FEEL you would see the glory of a GREAT RESULT?"
Mer 1:3

"Did I not say to you that if you would STOP CRUELTY you would see the glory of GENTLENESS?"
Mer 1:4

I W KOŃCU TAKA:

"Did I not say to you that if you would GIVE A GOOD EXAMPLE you would see the glory of MY FAITH?"
MER 1:5

DID I NOT? DID I NOOOOOOOT???????????

Intencje dobre, dziękuję, rezultat tragiczny. Tzn. żaden. Cytatami sypmy z rękawa. Wiara bez CZYNÓW jest martwa. JEST.

Dziwne dni i złe omeny. Praca się nie przeniesie o kilka kroków dalej, a tuż przy niej gapi się na mnie z błagalnym "kup mnie" bluza z napisem, uwaga uwaga, 'LET THE SEA ... SET YOU FREE!' Jejciu, co za omen, cyniczny los, losie, to ja mam być cyniczna, choć dzielę z losem los cynizmu z przesytu tego wszystkiego.

Jak babcia "kapturka" pożarta przez wilka-cynizm, ale w całości, więc jeszcze babcia krzyczy. Jak w tej fajnej mix-ekranizacji baśni "W głębinach lasu" czy "Głębiny lasu":-) Potrzebny mi więc jakiś "piekarz", co rozetnie cynizm i uwolni babcię - resztki niepożarte przez cynizm. Ciekawe, że i wilk i cynizm przebiera się z powrotem w babcię, którą ma w środku.

A więc po kolei, psychologicznie:

każdy z nas ma tę wrażliwą część w środku.

"Władca tego świata" jest tu silniejszy i pożera wrażliwość.

Jednak by się nie ujawnić, z powrotem przebiera się w tę wrażliwość, dla zmyłki. Ehhh tak czerwonego kapturka nigdy nie analizowałam;-) Nie z TEGO punktu widzenia:-)

No ale wracając do "niech cię morze uwolni" (jak można tak komuś bezczelnie radzić, o losie, skoro i tak już ma takie myśli?:-) Toż to kryminał!!!;-) Znęcanie się;-) 

To taka ironia losu jak moje największe życiowe dotąd osiągnięcie (poza oczywistym - poznaniem najbardziej wartościowego człowieka mojego życia, który na swój sposób mentorem i celem tego życia zawsze już będzie, jak i nierozłączną częścią mnie, co zresztą miało być w obiecankach nie tylko "po części":/ ) czyli wygranie grand prix w piosenkach podsumowanych jako "Wielka Woda" z wyborem utworku "Wariatka tańczy" (w tekście takie ważne slowo "jeszcze") a to było JUUUUŻ 13 lat temu. Woda była wielka, teraz jeszcze większa, wariatka tańczyć nie przestała, a córa Osieckiej nagle niewidzialną wcześniej powieść mamy wydała znów o...wodzie. O tonięciu. O topieniu. O niknięciu. O bezsensie. O...utracie nadziei. Tak to z dnia na dzień ta bluza do mnie: 'Let the sea set you free', a ja do niej: 'Nie. Jeszcze nie'. Jest z kim/z czym pogadać. Z bluzą.

Imię i Nazwisko: Ofelia "Mer" Lena

Zwana małą martwą syrenką.

Płeć: kobieta

Gatunek: owca

Znaki szczególne:

Ofelia ma małe palce u stóp.

Ofelia ma bliznę na czole.

Ofelia ma mały nos.

Ofelia uczepiła się pasterza jak duch oprawcy za życia!

Ofelia jest zdesperowana o pomoc duchową.

Ofelia cierpi, choć pewnie przedstawia to komicznie (tak się utarło, że "żarciki" są w społeczeństwie lepiej adaptowane niż "błaaaagaaaaam pooooomóóóóż", co tak naprawdę ma się na myśli).

Ofelia nie odpuszcza.

Ofelia nie radzi sobie ze złością i żalem do pasterza.

Ofelia chciała pomóc.

Ofelia czuje, że w zamian dostała kopa w tyłek.

Ofelia ma dość bycia "niewystarczająco dobrą", więc to "obraźliwe" słowo "precyzyjność" MUSIAŁO trzasnąć Supernową (dobrze, że nie nowym Wielkim Wybuchem!) z Ofelii wiecznym poczuciem bycia "niewystarczająco dobrą" w...czymś. Czymkolwiek. Precyzyjność z ofiarą szaleńczej precyzyjności nałożonej za dzieciństwa grozi III wojną światową, nie wiedzieliście? BOLI! I nikt nie sprawdza, czy ktoś ma gdzieś pod rękawem jakieś pociski słowne lub energetyczne. NIKT! Inaczej mówiąc, Ofelia to nie Oferma, a bynajmniej za taką uchodzić desperacko nie chce (No bo kto chce? Kto chce takie niewystarczające...owce???). To po prostu Oferma...hm hm OFELIA to tylko ktoś, kto jak każdy inny robi przysługi najlepiej jak może, zwłaszcza te z zaskoczenia i nieplanowane.   

Ofelia ma duży problem z przebaczeniem kilku do kilkunastu ostatnich nietaktów i to ją duchowo więzi.

Ofelię odwiązałoby raczej szczere "przepraszam". 

Ofelia, jeśli owcy-Ofelii pasterz nie lubi, chętnie zmieniłaby pasterza, jednak przeprowadzać się na razie nie zamierza.

Ofelia nie życzy pasterzowi, by i on się miał gdzieś przenosić, jednak życzy mu więcej taktu i wrażliwości.

Ofelia skrycie życzy sobie jednak innego pasterza nie zwiększając kilometrów dystansu dom pasterza - dom owcy, jeśli ten dany pasterz nie skończy unosić się pychą, dumą i WYIMAGINOWANĄ "jedyną racją".

Ofelia chce być owcą, ale jako człowiek z pasterzem na równi co do szacunku i "granic" żartów, zwłaszcza będąc owco-kobietą dorosłą.

Ofelii się przelało...caaaaaaaaaaaaaaałe morze tych okropnych, okrutnych zdarzeń.

Ofelia nie chce być porównywana "ci mają gorzej, spójrz Ofelio". To jeden z głównych błędów psychologicznych zawsze kończony tragedią, pasterzu. Proszę nie wierzyć na słowo a sprawdzić. NIKT nie lubi być porównywany a na pewno już nikt nie toleruje, gdy ich osobiste rozpacze są porównywane z rozpaczą innych, na niekorzyść lub korzyść rozpaczy własnej. Każda nasza rozpacz jest inna - własna, indywidualna. Nie porównuje się ich. NIGDY!

Ofelia chce przestać czuć złość.

Ofelia jest zablokowana w modlitwach po ostatniej "pogawędce" z pasterzem. (Po tych zdjęciach? Po słowie bzdura? Chorobliwa? Żółw? Wszystko na raz?...)

Ofelia chce odzyskać Wiarę i Nadzieję.

JUŻ!!!!!!! Pasterzu, JUŻ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Diabeł NIE jest kobietą! To tylko płacząca owca!!!:-)

Gdyby Ofelie 16go wieku miały możliwość "żalenia się" stronce, może mniej by ich skakało w wodę(?), wszystkie Ofelie, nawet te do jeszcze tak niedawno jak 50-100 lat temu. Statystyki martwych syrenek byłyby znacznie mniejsze. Wody mniej zanieczyszczone. Może właśnie tylko dzięki tej stronce i ja jeszcze nie zanieczyściłam wody...?

EMERGENCY!!! Zagubiona owca w silnej potrzebie pomocy od ziemskiego, ludzkiego pasterza. Nagłej potrzebie. Natychmiastowej. Walka duchowa ojjjjjjj  pełną parą. Pasterzu, pasterzu, jesteś albo nie jesteś...oto jest pytanie.

CICHA WODA BRZEGI MEJ RZEKI RWIE, A WRĘCZ ROZRYWA!!!

Żółwie "ciche wody" SĄ nad moją rzeczką!

Ciekawy przypadek.

Moje nowe, dotąd mi nieznane, zainteresowanie biologią sprawiło, że zauważyłam pewną zależność chowania danych członków (np. głowy) ludzkich żółwi, a skrywanego, nazbyt wręcz myląco dyskretnego, wystawiania innych członków (ogon???:-)

Dlatego drogie żółwie, chowające swe głowy, uważajcie, bo im bardziej te głowy chowacie do środka, tym bardziej wiadomo, że wystawiacie gdy nikt prócz Boga nie patrzy, coś innego!:)

Drodzy zwolennicy żółwi chowających głowę i ich koledzy, czy nie wiecie, że my - kobiety - wiemy i widzimy? Toż to naturalne prawo fizyki! Pchasz do środka jedną część, wystaje z tyłu inna (jeszcze raz, nie pamiętam...chyba to był ogon...noga ze mnie z biologii) i na odwrót: wystawiasz głowę i NATZYYYYYCHMIAST ZACZYNASZ MYŚLEĆ ABY TA DRUGA NIEZACNA CZĘŚĆ SIĘ NIE WYCHYLAŁA, NABIERASZ SZACUNKU DO WARTOŚCI WYŻSZYCH I FAJNY Z CIEBIE...ŻÓŁW!:)

Lubię (uwielbiam) zwierzęta, wszystkie bez dyskryminacji, żółwie też, dlatego obserwując je (kiedyś nad rzeczką "Neglekcja" wygrzewały się wolno, na dziko, wystawiając głowy na skałach! Serio, mam fotki!:) szczerze dobrze im życzę i radzę!!!

DROGIE ŻÓŁWIE, GŁOWY DO GÓRY, BO MOŻNA SIĘ NIMI CHLUBIĆ, RESZTĘ CHOWAĆ! Takie prawo żółwio-ludzkiej dżungli savoir vivre i wszelkich manier w niej panujących;-) Proste!

PODKULCIE "OGONY", WYSTAWCIE GŁOWY I PRZYZNAJCIE SIĘ DO BŁĘDU.    

NIE PODKULAJCIE GŁÓW WYSTAWIAJĄC "OGONY" GDY ŻADEN CZŁEK NIE WIDZI I NIE WTÓRUJCIE TYM, CO TO ROBIĄ, UWAŻAJĄC ICH ZA TYCH "BIEDNYCH I POKRZYWDZONYCH". 

BĘDŹCIE FAJNYMI ŻÓŁWIAMI!:-) GŁOWA DO GÓRY!:-)

Kiedy Ofelia nad rzeką "Neglekcja" coś śpiewała o swoich smutach, łzach, Hamletach i innych nudach, pewien kapłan z lewitującym cynizmem i niewrażliwością ją notorycznie omijał.

A na tę nieczułość i ohydę O fe! Lena! (zwana Marelią) podeszła do rzeki i śpiewała nadal tak:

Czyliż Nadzieja już nie powróci?

Czyliż Nadzieja już nie powróci?

Nie, nie, Ona śpi w grobie.

Zaśnij i ty sobie.

Już Ona nigdy nie powróci.

Śnieżną była Jej uroda,

Włos na głowie cały mleczny;

Już po Niej, już po Niej

Na próżno łzy ronię.

Boże, daj mi spokój wieczny!

I wszystkim DOBRYM chrześcijanom!

Będę się za was modliła. Bóg z wami!

(ciekawe, czy pan S. by mnie pochwalił za pomysły czy posądził za profanację...?:-)

Ofelia bywała szczęśliwa.

Ofelia miała dużo lalek.

Ofelia była wzorową uczennicą.

Ofelia jako dziecko była upokarzana intymnie przez 12 lat.

Ofelia gra na pianinie.

Ofelia była parzona wrzątkiem.

Ofelia śpiewała i to lubiła.

Ofelia lubiła swoje świnki.

Ofelia była szarpana za włosy.   

Ofelia była przez ojca kopana.

Ofelia straszyła, że się zemści.

Ofelia się modliła.

Ofelia przeklinała.

Ofelia Babcię straciła - jej milczenie BYŁO złotem. Teraz jest bez sensu.

Ofelia była zdradzana.

Zawsze, wszędzie, przez wszystkich najbliższych.

Ofelia po którejś zdradzie zaczęła zdradzać.

Ofelia przestała zdradzać.

Ofelia spotkała wielbiciela młodych Ofelii.

Ofelię z rzeki wyławiano, płucząc z alg żołądek, ale nie Duszę, gdzie zostały.

Ofelia ma dość. 

Ofelia otoczona aktorami, sztuka teatralna nie bez przyczyny zwana "tą pierwszą". Aktorzy niecodzienni. Wybrani. Specjalni. Wyjątkowi.

Kapłan z lewitującym cynizmem na to za to: WSZYSCY TAK MAJĄ. A gdzie ci oprawcy? Bo szukam naprawdę cierpiących... Nie widziałaś ich może przypadkiem, Ofelio?

WIDZIAŁAM, niestety...widziałam. Są tu i tam...i jesteś nim sam!

-Dziękuję Ofelio, tyle by było kontaktu, idę szukać tych cierpiących i dać w takim razie im i samemu sobie, SOBIE! jeszcze więcej OPHELOS, niechaj mamy ją wszyscy po same brzegi!

Ty tymczasem...śpiewaj ładnie, kwiatki zbieraj i nie przeszkadzaj sobie,TOŃ...z Bogiem! (Ofelia nie zrozumiała czy miał na myśli "TOŃ! Z Bogiem!" (Toń, "na razie", "do zobaczenia", "idź z Bogiem", "spadaj"...różnie można to czytać...) czy też "Toń z Bogiem" (niech Ci Bóg i "tam" towarzyszy...lub też "Toń z Bogiem" (razem z Dobrem i wrażliwością, które tak w dzisiejszych czasach TONĄ(!!!). Nieinteligentna Ofelia). Tak czy siak, każde jedno z tych "pożegnań" jest jak na "pasterza" przystało co najmniej zastanawiające(>>>?)

JA OWCA POTRZEBUJĘ PASTERZA. TO NORMALNE. TO NIEZBYT WYMAGAJĄCE. TO OCZYWISTE. TO NATURALNE. TO KONIECZNE. TO NIEZBĘDNE. TO...ZADANIE PASTERZA, BY BYĆ PASTERZEM, A OWCY BY BYĆ OWCĄ. NAWET JAK BECZY, SKRZECZY I ME-E-E-CZY;-)))

Zabawa pod tytułem: "znajdź różnicę":

MERYTORYCZNA I GRZECZNA ROZMOWA:

OWCA DO PASTERZA: NIECH BÓG PASTERZOWI POMOŻE!

PASTERZ: DZIĘKUJĘ UPRZEJMIE! I NIECHAJ MI POMOŻE CIĘ PROWADZIĆ OWCO:)

NIEMERYTORYCZNA I NIEGRZECZNA ROZMOWA:

OWCA DO PASTERZA: NIECH BÓG PASTERZOWI POMOŻE!

PASTERZ: TAK, NIECH BÓG MI POMOŻE.      Czy tylko ja widzę różnicę...?

Zły pasterz dodał: mam inne owce, ważniejsze, czego się czepiasz, owco z Hamletami i smutami? Inne cierpią bardziej, toń, mam inne sprawy. Bardzo niemiły dla mnie-owcy ten pasterz. Ojjjj niemiły. Przepraszam, że tak wprost, ale...nieMIŁY w tej konkretnej sytuacji i już. 

Inna sytuacja: 

Pasterz strzyże owcę. Owca: ała! Proszę ciut delikatniej. Pasterz: nie podoba się? To w takim razie nie życzę sobie pomagać w strzyżeniu. Owca: ale ja tylko prosiłam... Pasterz przerywa: pani owco, jak się pani nie podoba to raz w tygodniu mamy spotkanie dla owiec. Jak coś pani, pani owco, przeskrobie to też są rytuały by o tym w kolejce powiedzieć, a w razie potrzeby pomocy czy poczucia rozpaczy, radości lub czegokolwiek innego, pani owco, proszę mi w tym stadzie nie zawracać głowy. Owca: ale blisko nie ma tu innego pasterza w razie czego...do strzyżenia, do me-e-e-czenia, do rozmów.... Pasterz: przykro mi, pani owco, widzę, że pani widzi tylko swój punkt widzenia. Kończymy rozmowę. Owca: meeeeeeeeeee-e-e-e-e-e-eeeeeeeeee.............X coś. Pasterz: jest Bóg, pani owco, proszę się do niego zwracać nie do mnie. Owca: to po co pasterz jest pasterzem? Czyż nie wyznaczył was na "swoje podobieństwo" w pomaganiu owcom? Pasterz nie odpowiedział NIC. Kompletnie NIC.  I na tym kunic...z owcą? Z Nadzieją owcy? Pasterz wybiera, którym owcom pomagać, nie zawsze słyszy meeee-ee-eeee, czasami pomaga tym co wolą posiedzieć same, a te potrzebujące rozmowy opuszcza. Nie czasami. Często. Taki jest MÓJ PUNKT WIDZENIA, PRZY KTÓRYM TAK, BĘDĘ SIĘ TRZYMAĆ, DOPÓKI PASTERZ NIE PRZESTANIE PRZEBIERAĆ W OWCACH I ZAJMIE SIĘ CAŁYM NASZYM STADEM, A OWCOM W POTRZEBIE POMOŻE, ZAWSZE, A NA PEWNO NIE WYŚMIEJE I NIE ZBAGATELIZUJE ICH BÓLU. OWCA SIĘ WŚCIEKŁA! Boi się, by wilk nie przyszedł i nie zdarł jej skóry do końca, bo już ból rozdziera...i nie ubrał się w nią, BO PASTERZ NIE PILNUJE. ODMÓWIŁ. ZŁAMAŁ OBIETNICĘ BYCIA PASTERZEM TEEEEJ DANEEEJ OWCY. I ŻADNE DOBRO TEGO NIE NADROBI ANI BÓG NIE ZASTĄPI ZIEMSKIEGO PASTERZA. W METROPOLII PASTERZE JAK GRZYBKI PO DESZCZU. NA WSI...PASTERZ JEDEN, PASTERZUUUU!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Wrrrrrrr

Pasterzu. Owcą być nie przestanę, nie zrezygnuję z mojej roli, bo...owcą jestem i owcą będę. Do moich obowiązków należy słuchać się pasterza (Bogu dzięki za owce, których pasterz nie opuszcza i nie wyśmiewa w potrzebie!!!). Do moich praw należy zwracać się z owczymi troskami gdzie indziej jak nie do swojego najbliższego (kilometrami) pasterza??? Należy też rozmowa z pasterzem i liczenie na jego troskę, wyczucie i niekrzywdzenie mnie oraz żadnych owiec. Oto moje prawa i obowiązki jako owcy.

Pasterz też pasterzem, mam nadzieję, być nie przestanie, jednak do obowiązków pasterza należy nie odmawiać cierpiącej owcy pomocy, gdy ta jej potrzebuje, zostawić stadną zabawę gdy którakolwiek cierpi, współczuć z owcami, którymi się pasterz ZOBOWIĄZAŁ zająć, zostając świadomie pasterzem. Nigdy owiec nie opuszczać, nie zaniedbać, nie odmawiać pomocy i nie krzywdzić. 

Do praw pasterza należy grzeczne usprawiedliwienie braku sił i nadrobienie tego później, gdy siły przyjdą, jeśli jakaś owca cierpi. Należy też dbanie by wszystkie owce czuły się w stadzie bezpieczne, należą się za to i podziękowania. Dbanie by nikt z zewnątrz nie mógł owiec pasterza krzywdzić i okazywanie przez owce wdzięczności, gdy taką postawę pasterz wykaże. 

Bez zabaw owce się obejdą. Bez pomocy...NIE. 

Proszę to zapamiętać, choć mówi to tyyyylko (AŻ!) owca - jedno z jedynych stworzeń, nad którymi zobowiązał się pasterz trzymać pieczę i opiekę. AMEN. Niech Bóg z pasterzem będzie, a pasterz z nami. Taka to kolej rzeczy. Po prostu:-)

Nie ma się czym denerwować, pasterzu, ja naprawdę chcę dobrze:-) Kiedy mi smutno, mówię to, bo w końcu pasterz od wysłuchania tego, z całym szacunkiem, jest. Kiedy coś jest niedelikatne i meczę "ał", też nie należy mnie za to KARAĆ, a PRZEPROSIĆ. Bycie pasterzem jest pewnie trudniejsze, niż owcą...dopóki owca nie czuje się wyśmiana, zignorowana czy porzucona. Wtedy role się odwracają. Zaburzają. A nie powinny. NIGDY.

KIEDY w serce człowieka zaczyna wkradać się zło, potrafi RADOWAĆ się, gdy ktoś wokół się smuci.  

Czyli...widziałam OBOJĘTNOŚĆ spadającą z nieba jak błyskawica(!)  

 Potrafi bluźnić, drapać rany, zabijać...a nawet potrafi uczynić coś jeszcze gorszego - drwić z Aniołów Pomocy zlęknionym, drwić z czyichś smutków i rozpaczy, wyśmiewać wręcz czyjeś nieszczęścia bagatelizując i minimalizując je w swoich mało widzących...oczach. Potrafi też nazywać rodziców tymi "cierpiącymi". Rodziców osób, które były upokarzane, wiadomo jak, jako dzieci przez...właśnie ...rodziców lub rodzica!!! Przelało się o TĘ JEDNĄ łzę. I "rzeka" wytrysnęła na wszelkie strony świata... Z boku, drodzy, widzi się - jak...widać - TYLKO prosty wiersz zdarzenia, zinterpretowany ZAWSZE po swojemu. Choćby wszyscy drwili, ja tego trzymać się będę i nie wyrzeknę się tej prawdy...prawdy, że to jest po prostu FAKT, fakt a nie opinia. Nie domysł, ni wymysł, ni zamysł czy zmysł. Fakt i tyle.

Hojnie rozdaję dziś moje Dzieci-kwiaty.

Bierzcie do woli poronne płatki porannych płodów na pamiątkę pęknięcia pąka pierwiosnka(!!!)

Ten nonsens (nie)więcej wart niż sensowność. NAPRAWDĘ.

Oto cynizm na pamiątkę, proszę was, miłosierni, pamiętajcie; a to rozpacz, żebyście zawsze myśleli, zanim wyśmiejecie lęki, bóle i obawy.

Oto wściekłość dla was i żal.

Oto zaskoczenie; część jego wam daję, a część sobie zachowam; w niedzielę możemy to nazywać zielem łaski, ale ty swoje zaskoczonko musisz nosić trochę inaczej niż ja.

Oto ból. Rada bym wam dać i re-media - tabletki, ale mi wszystkie ze śmiercią Wiary i Nadziei ...zasmakowały.

Mówią, że szczęśliwie skończyły(?)

Oto zerwanie braterskich więzi związanych teraz węzłami ...PRZEOGROMNEJ OBOJĘTNOŚCI...lub czegokolwiek, co trzyma was razem.

Rzeka wciąż czeka. Córa Osieckiej ze swoim wydaniem ma wykwintne wręcz wyczucie tych czasów. Tak, TYCH CZASÓW...

Gdzie wrażliwość? Może nie w tej rzece. Może w morzu, pożarta przez odświętnych konsumentów czyichś resztek (a fu!): resztek Nadziei na cokolwiek związanego z pokorą, szacunkiem i wyczuciem gdzie "stop" dla zadawania komuś bólu. Ba! Tylko komuś? Również Aniołom (E-Mocjom, poglądom). Niewidzialnym, poruszającym się, poruszającym nerwy i "struny", także konsekwentne gesty formujące ostatecznie czyny... Tak....właśnie tak.

Me ciało jakoś stoi i stroi różne miny albo bez ducha, albo z jakimś sprzeczne. Na pewno stroi "wytrzymaj jeszcze" z tak niskich pobudek jak po prostu zwykłe, anielsko chamskie (bo w czasie czucia bólu kłamliwe!), obłudne i jakże banalne oraz utarte ...co? "dobre maniery".

RE-MEDIUM NA BAGATELIZACJĘ BÓLU CZYLI...POTRZASK

lub inaczej  

NIE MA SUBSTYTUTU LUDZKIEGO MIŁOSIERDZIA!!!

(GDZIE mamy "miłujcie się wzajemnie TAK jak ja was..."?

Czy komukolwiek, kto powiedział "chcę" odmówiono WÓWCZAS pomocy, uzdrowienia? Nieee. Chyba że ktoś powiedział "nie chcę". A czy ktoś w tych czasach, w tej sytuacji, w TYM temacie powiedział "nie chcę"???)

Łza...to jest TA łza, która właśnie spadła. Wygrana o nerwów nagłe "amen".

Pozostały ironia i cynizm do "zabawy" w tej pustce i bezsensie nieczułości, niewrażliwości i zacietrzewienia. Zabawa w Nadzieję się skończyła. Wygrało "nerwów nagłe amen". Prosiłam, zważ... Zostawcie mi chociaż tę ironię i cynizm, to jak lalki Barbie i Ken dla upokarzanej małej dziewczynki. Moje nowe lalki dorosłej dziewczynki: Ironia i Cynizm. Idealna para. Gadające... Piszące... Tyle mam. Ciekawe kiedy ktoś (i kto?) nawet to mi odbierze...:/(?) Za karę? Przez nieuwagę? Z zazdrości gdy sam będzie chciał się nimi pobawić? Zostaaawcie moje lalki. Kupcie sobie własne. Kosztują tylko poddanie Nadziei. Powiesz raz "ok" i masz je na własność...

Dziś podano mi jak króliczkowi jakiś nowy, ponoć cudowny chemiczny substytut ludzkiej wrażliwości i współczucia. Tę ludzką skłonność chwieje wiatr Aniołków, a chemiczny substytut leży w szafce jak najwierniejszy pies i przyjaciel. Podano ponieważ moje kopnięcie w ścianę zamiast w piłkę tuż po nasłuchaniu się, że jstem "chorobliwa" i że moje cierpienie jest "chorobliwe" zostało słusznie ocenione jako reakcja adekwatna acz rozpacz (napędzona jeszcze krzywdzącym słuchaniem, że już istniejąca logiczna i jak najbardziej adekwatna acz do ukojenia ludzką życzliwością rozpacz jest wręcz...chorobliwa) i jej skutki dla mnie...jakie? "Chorobliwe". Niesamowite jak siła sugestii działa. Autosugestii również. Sugestii innych ludzi...niestety jeszcze bardziej. Zważaj, człeku, czego słuchasz, bo jak Ci wpajają, że cierpienie po doznaniu krzywdy jest czymś chorobliwym, to...możesz serio chorobliwie kopnąć w końcu "nasterydowaną" ścianę. I nawet nie będziesz wiedział dlaczego ona nic nie czuje a Twoja bidna stopa tak...:/ A potem podają jakieś substytuty by odkręcać to, że coś ktoś gdzieś kiedyś powiedział...bo tak sobie chciał. Substytut wrażliwości, substytut ludzkiego miłosierdzia i pomocy - ot dzisiejsza medycyna. Gratulacje dla aptek, jeśli tak się ma sprawa to niedługo zastąpią "spożywczaki". Ommmm. Tak. Ludzie ludziom.

CZYSTOŚĆ Intencji...CZYSTOŚĆ zamiarów:

WIDZĘ!!!

Niespodzianka. Spójrzmy!!! Popatrzmy! Pooglądajmy (Albo już AŻ TAK nigdy na NIKOGO nie spoglądajmy!): m. in. na Panią J. (ahh ta Pani J!), Panią A. (i krewną, ale raczej Panią A...może i nawet fajniejszą niż Pani J!! Kto wie? O gustach się nie dyskutuje!), Panią E., a także młodziutką O. i K....nie znoszę swego "sokolego" wewnętrznego wzroku co się wokół dzieje. Wolałabym tego nie widzieć lub żeby nie miało miejsca. WIDZĘ> (kiedyś panu od historii wzrok wyleczyłam w jeden dzień czyli na okulistę od nieudanej próby ukrywania czegoś przez JAKIEGOKOLWIEK (NIE)ŚWIADOMEGO okul(t)istę mogę mieć NIEZŁE predyspozycje)! Chodził później "biedak" z zamglonym widokiem jak po operacji laserowej, wystarczyło podać tak delikatnie jak tu same pierwsze literki imion, które ni mojej obserwacji ni jego wzrokowi - wewnętrznemu i zewnętrznemu - obce nie były, ale jestem pewna, że moja słowna "operacja" wyszła mu i wszystkim, koniec końców, na dobre:). Ahh gdyby tylko "sławy" mej klasy wiedziały dlaczego tak z historii zostały do(prze)cenione;-))) Ja, nie ukrywam, także na dyplomie skorzystałam;-) Ale wracając do sedna, źdźbło jedno po drugim tak mnie pokłuło, że aż mi MOCNO wyszarpało belkę (albo nagle stała się przezroczysta))! OBŁUDNICA? NIE! Nie moja wina, że moja belka jest już wręcz ...prześwitująca. Nieprzezroczysta, drewniana czy żelazna belko, gdzie jesteś, aby mi przesłonić wiedzę, że pani ah!! J. jest stąd (Je...), pani ah!! A. jest stamtąc (Ja..), O.!! i K.!! są stąd (Je...)...E. stąd (Je...), ale np. Pani E. nie jest na ten moment aż tak ważna jak J. z Je... (p.Ja...jest z Je...ale numer! Jeja!;-) i całkiem -całkiem, a może i nawet całkiem-całkiem-całkiem(!) A. z Ja...nieprawdaż...? (Nie piszę o pani "ćwierkającej" E., ale nie muszę tego tłumaczyć, bo przecież wieeeemy:) Pewne rysy stały się najprawdopodobniej podświadomą i nieuniknioną przeszkodą, acz 20cm bliżej grawitacji jest całkiem cool;-) itd. itp., aaale to już zabawa tragedią, więc ten temat zakończę;-). Proszę mi wierzyć, naprawdę wolałabym tego nie czuć, nie widzieć, nie wiedzieć...cóż...Może choć trochę drewna bądź żelaza mi zostało i oszczędzi ciut nerwów, rozpaczy, zgorszenia(?) Nazwisko zobowiązuje. Nazwisko błogosławi i...nazwisko przeklina(?)

Another (Alpha) of (Beta) and (Gamma)...dalej...nie mogę.

Naprawdę? Czyżby JUŻ?  

Może dzięki walce o Godność zamiast siedzieć w gronie "bab" (przepraszam Panie za wyrażenie) dojrzy się we mnie zranionego Człowieka. Może. OBY. Zbyt długo ostrzegałam i ostrzegam nadal, ale wiecznie ostrzegać nie będę.

Powróć TERAZ do wrażliwości. Dobrze radzę PONIEWAŻ życzę dobrze.

Przecież to nie żarty. Jednak tak ŁATWO się zapomina.

Czy coś podać? (uśmieszek łagodzący - luzujący? - obyczaje) Mamy:

Wytrawne zdjęcia, brak współczucia i wyczucia, te co wbrew etyce "oczy cieszą" i wszelkie balsamy i kremy na frustracje, brak pokory, ładne damy i ich restauracje, "przyjazne" (hmm) uśmieszki, niedyskrecja, złość, uszczypliwość i mój przeklęty wzrok i słuch na to wszystko, pogubienie w obyczajach więc ich łagodzenie...czy jeszcze większe poluźnianie?...czyli

Walka... duchowa...

Kiedy "pasterz" szczypie "owcę" a gdy "owca" kwiczy, "pasterz" się na nią złości i rezygnuje z bycia jej..."pasterzem" twierdząc, że nie była więc wystarczająco dobrą "owcą"... Kiedy to "owca" przepraszała, a "pasterz" szedł w zaparte...w stado łatwo wkradać się będzie złu. "Pasterze" swych "owiec" nie zostawiają i ich nie szczypią, a gdy te kwiczą, pomagają im. Tym cechuje się "bycie pasterzem". I niczym innym. Bycie "owcą" zaś to zaufanie, że "pasterz" nie porzuci, nie zaniedba, nie skrzywdzi, weźmie pod opiekę. Czuję się jak porzucona "owca" za to, że...była szczypana. To nie ma rąk i nóg. Nie ma. Po prostu nie ma, choć PRÓBUJĘ logicznie to złożyć jak "kostkę Rubika"...nie ma i już.

Nie ustępując miejsca aż takiej niepowadze: Lista

Jest tak niewiele spraw, z których NIGDY się nie żartuje i których krzywdzić nigdy nie wolno oraz tak wiele niszczęść i konsekwencji nieprzemyślanego dopuszczenia się tego. Jest też wiele upomnień by się "ocknąć" póki nie jest za późno. Upominam. Ja, godny człowiek bez względu na pochodzenie, wykształcenie i płeć, po bratersku z uprzejmości i dobrych intencji upominam i naświetlam. Lista z czego nie wolno nam - ludziom - żartować. Nigdy:

1.Bóg,

2.Dzieci,

3.Cierpienie,

4.Śmierć,

5.Choroba,

6.Wrażliwość,

7.Intymność,

8.Krzywda,

9.Zwierzęta,

10.Wypadki,

11.Nieszczęścia,

12.Anioły,

13.Lęki i obawy

Proszę wytatuować to na sercu i przenigdy o tym nie zapominać. PRZEnigdy.

Z pin-up do soft p*** do..."norma" (oj wariaci...niech już NIE TAŃCZĄ!!!):

O re-Mediumicznych mediach (oraz ich re-Konstrukcji) i przesycie pewną dziecinno-babciną twarzą pewnej młodej acz dorosłej kobiety.

Po pewnym "dzióbku" dla pewnego pana pewna blogerka piosenkę nagrała...i widzę ją jak idę do pracy, jak włączam pocztę, jak jadę autobusem i mam dość. Przesyt. Nadstan. Przesilenie. Blogerka przeciw...blogerkom? Cóż, są blogi a Blogi...;)  (małą literą pozwoliłam sobie okazać mniejszy szacunek tych ograniczających się od sfery odzieżowej po cielesną, co oczywiście poza blogami idzie w sfery duchowe ale "marionetki" tam już potrzebne nie są. Projekt idzie pełną parą!!! Te "modowe" wprowadzają ponoć niezły misz-masz intelektualno-wizualno-emocjonalno-...somatyczny (naturalnie*)!:) Uważajcie, panowie, na zdrowie!;-) Nie wiem, na żadnym nie byłam i być nie zamierzam, ale widzę to tak, że wprowadzają niemały bałagan:         

*****   (nazwijmy ich POMYSŁODAWCY) się cieszą. Chrześcijanie się martwią. Kapłani się mieszają. Rodziny się rozbijają. GRATULACJE!!!

Gratulacje ****** pomysłodawcom dla skuteczności w byciu "doktorem zło".

Gratulacje dla bezmyślności cielaczkom, co idą za tym jak za zbuntowanym przeciw całemu światu, gotowym rozbić i zabić byle być przywódcą...czegokolwiek, pół-rozebranym (wyzwolonym?????! Hmmm), hipnotyzującym bo i samemu ZAHIPNOTYZOWANYM guru sekty bliżej nieokreślonej (nieokreślonej, naturalnie, dla marionetek i cielaczków...), nie wiedząc gdzie, nie wiedząc po co, ale "grzybki halucynogenne" manipulacji naszymi słabościami i falami mózgowymi dziś, dzięki nowej technologii, lepsze niż w latach 60tych!!!:-D (Dzieci-kwiaty Ofelii ROZDAWANE!) Uśmiechnęłam się? Miałam na myśli: :-(  To już podświadomy cynizm. Wbił mi się z powietrza w oko, z oka w skórę, ze skóry w tkankę mięśniową, z tkanki w żyły, z żył w krew, z krwi w kości, z kości w szpik, a stamtąd otworzył wrota duszy. Wszystkiego najlepszego wszystkim...:-*** Poo poo pee do!;-)   

Eehh to też BZDURA(?)!!!        

*Jest natuta a Natura.**

**Wszelki rym przypadkowy.

Zwiędniętych przed narodzinami Dzieci-kwiatów część dalsza:

Dbacie o nieświadome jeszcze jednostki. Dobrze, że dbacie.

Ale ZANIEDBUJECIE te świadome. Z ironią, z cynizmem, co wróci jak bumerang z podwojoną siłą.

Mi policzki się skończyły (nie nudzi Was moje kręcenie głową?). Nadstawiałam drudi i to z wdzięcznym uśmiechem. Kiwam tą głową to w lewo, to w prawo i...wiecie co? Naprawdę boli mnie "szyja" - kobieta - kobiecość - tak, szyja.

Nie "pokieruję" żadnego mężczyzny (głowy) już nigdy tak obolałą mną (...tak, szyją).

Weźcie już sobie wszystkie te kwiatki...i tak by powiędły. Pobawcie się, pobawcie się też Waszą zmarłą wrażliwością i jej czaszką, którą tak szanujecie, mamrocząc słynne "być albo nie być"...i nie zapominając dodać "kim".

Pan S. zapomniał o tym "małym drobiazgu", ale wg wielce ksiąg jak i wielce Wiki-pedii już późno, by go się pytać o możliwość korekty... Starania podobno na próżno;). 

Jednak WAS się pytam: być KIM? Albo nie być KIM...? OTO jest pytanie nad pytaniami!!!

I've seen the fall, I've seen the fall. I rocked, you rolled and lost control...

It's not my goal, it's not my goal.

Czyli: 

Wrrrrrrrrr.........x  mln. Złość.Żal. Ból. Przebaczenie. Chęć pojednania. Zawód. Złość. Wściekłość. Smutek...to jakiś "zlot" Aniołów? Przecież one się nawet wzajemnie nie lubią, a co najwyżej tworzą niezdrowe "podgrupki" knujące przeciwko innym podgrupkom... 

Obudziłam się ze złością. Niestety. Stopa boli coraz bardziej. Metaforyczna i niemetaforyczna. Już widzę te reumatyczne zmiany pogody ducha wraz ze zmianami pogody Natury...:/ (Ach "Mer" Leno gdybyś znała się na footBallu (nie footWallu!!!) to wiedziałabyś, że kopie się PIŁKĘ a nie ŚCIANĘ:) Gdzie ten Twój angielski???:-)

Złość wygrała. Chwilowo. Aniołki walczyły przez noc, a ja wyraźnie przespałam cały mecz!  Wygrał ten od złości. Szkoda. Kibicowałam Przebaczeniu. Jednak ten od złości znokautował Przebaczenie prowokując pokorne jednokierunkowe "Przepraszam" i tym udowadniając słusznie, że zaszło jakieś "nie fair play" i...wygrał! Skubany... Po co było grać nie fair? Oj Leno i jej głupiutki, naiwny Aniołku Pokory, przecież zasady "gry Aniołów" są jasne: jeden przeprasza, drugi też i gra się dalej. Włochy i fani Włoch są fajni ale ni w FOOTballu ni w Aniołballu nie respektują dwukierunkowej linii zasad. Szkoda. Mogłam jednak nie śmiać się z foot i Aniłballu. Trzeba było bardziej respektować sport. A myślałam, że to dzieicinna gra(!)... Bez HIPOKRYZJI więc, zgodnie z zasadami Aniołballu (na FOOT się nie znam, tak jak mówiłam wiedziałabym, że ściana to nie piłka!), wklejam z powrotem tryumf w TYM meczu przebiegłego Aniołka Złości, a raczej jego wczorajszy wpis, bo literacko nie był najgorszy i go zachowałam "pod ladą" ot tak, gdyby jakiś niespodziewany nokaut, np. wykorzystanie mojego "przepraszam" tylko ku sobie, miał mieć miejsce. Babciu Prorok, czy nie męczyło Cię Twoje nazwisko...? Mnie już męczy i własne i Twoje...:/ A tak na serio, walka duchowa. POTĘŻNA. Szkoda, że już nikt (lub mało kto) nie kibicuje Aniołom Pokory. Czuję słabość drużyny i zaczynam poddawać się Aniołom Złości. Zaczynam godzić się z ich wygraną, acz frustrować, bo tracimy zawodników. Szkoda.

Prawdziwy Przyjaciel i Chrześcijanin przejechał Polskę tylko po to by za "przepraszam" z respektu dla Aniłka Pokory wrócić z powrotem, tak jak jest, bez chwili zastanowienia. Zuszek zna zasady "fair play":)

Nieprawdziwy Chrześcijanin lub chwilowo błędnie 'booooo'ujący' Aniołom Pokory, nie przełknie nawet "przepraszam". Jejciu! NIE PRZEŁKNIE nawet "przepraszam"! Dołączajcie drodzy kibice i ludzie do Aniołów Przebaczenia bo przegrają, ja sama już tracę siły, tak mnie "Niepokorne Diabły" nokautują... (taka ksywka, pewnie pozazdrościli Man Utd i wzięli ICH ksywkę na poważnie...:/  ).

Go go Aniele Pokory, już prawie przegrałeś..ale tylko PRAWIE. Nie ustawaj w swoim przepraszam, ja schodzę z boiska ze względu na STOPĘ. Ktoś mnie zastąpi.      

Przełamujęc...ścianę.

Byłam u specjalisty od Leków na Lęki dla Lenki i specjalista od Leków na Lęki dla Lenki z pełną, prawną klauzulą poufności i milczenia niczym w konfesjonale (co znaczy, że tam WOLNO mówić co mi się tylko podoba a nawet co mi się tylko NIE PODOBA!) potwierdził, że nikt nie ma PRAWA naśmiewać się z moich UZASADNIONYCH w tym przypadku lęków i, choć często się ze mną w różnych kwestiach nie zgadza, co szanuję i do czego ma PRAWO, będąc "na granicy" jednocześnie otaczam się PATOLOGICZNIE zachowującymi się istotami. Tak, patologicznie (pisałam i napiszę raz jeszcze i jeszcze odważniej: od niestosownych zdjęć w nieadekwatnych momentach po niewybredne kelnerki po inne sprawy, które niestety WIDZĘ bo (nie)stety nie jestem głupotą ni wewnętrzną ślepotą...obdarzona ku własnemu (nie)świętemu spokojowi, po nietatkowne uszczypliwości nie "na granicy" a poza i po wszelkie inne niestosowne do sytuacji "balsamy na frustracje"). Dotyczy to oczywiście sytuacji, w której tak walczę o zwrot odbieranej mi jako kobiecie i człowiekowi Godności i Szacunku. Liczę więc na dobrowolne przepraszam zanim z żalu i poczucia niesprawiedliwości oraz wyczerpania zacznę się ubiegać o niedobrowolne, jeśli brak pokory w kimś zwycięży. Proszę "przełknąć" przepraszam i jeszcze raz odtworzyć gdzie jest "na granicy" a gdzie poza. Żądam oddania mi zabranej Godności. Już nie proszę, bo to nie działa, nie na pewne jednostki. Niech pycha nie przysłoni MĄDRYCH decyzji i powrotu do wrażliwości...  

Aniele złości, odejdź jeśli taka Boska Wola. Na razie chyba taką nie jest. Chyba że inny "bóg" mi (czy tylko mi?)  się próbuje wkraść w "serce" i "drużynę". Wklejam więc, z powrotem jako babski wiejski plebs (wyboru nie mam, rangą nie skoczę jak na trampolinie... ). "Przepraszam" było wg kibiców Aniołów Żalu i Złości takie ponad moje plebskie możliwości, to pewnie wg nich była chwilowa ekstaza uniesienia duchowego. Nienawidzę żartować z takich sytuacji, jednak skoro "wyżsi" rangą duchowości nie potrafią przeprosić, to oficjalnie, świadomie bądź nie, KIBICUJĄ Aniołom Złości. Macie ze swej upartości je z powrotem. Co ja mogę poza boiskiem??? Na wasze wezwanie i zaproszenie. Oto skutek wyczerpania "drużynki" tych pokorniejszych poglądów. Macie, na swoje potężne wezwanie:    

(niesamowite jak szybko wracają prościutkim kopiuj-wklej!)

Można je znokautować równie prościutkim "przepraszam" za słowo "chorobliwa", które boli i JEST po raz 1wszy tak bolesnym NIETAKTEM, "pod kluczem", "bzdura", żarty z tego bólu, za krytykę...można "wykiwać" choć część niecnej drużyny samym "przepraszam" choćby za jeden z tych tragicznych w skutkach pół-żartobliwych nietaktów. Można je wypędzić i "znokautować" TYLKO Aniołem Pokory. Nie ma innej opcji. Tylko czy komuś zależy? Czy ktoś dziś Aniołom Pokory mówi "cześć" czy "chwała" na dzień dobry???????????? Czy...?)

WEZWANIE skutkuje prostackim kopiuj-wklej. Kiedy mówię, że jest walka duchowa, to znaczy, że JEST walka duchowa. To nie żart ani bzdura ani chorobliwość, aczkolwiek tak - Anioły Pokory są teraz rzeczywiście "pod kluczem" więc choć jedna bolesna fraza się przydała i jest adekwatna, jednak w zupeeełnie innym, nieżartobliwym kontekście.

Kopiuję. Wklejam. I Anioł Złości się pojawia (wielgachne sorry, Aniele Pokory, wypędzono Cię...wypędzono, zapraszałam i zapraszałam, ale jednak wypędzono...:/ i to przez lud wyżej poważany niż ja. Nic nie poradzę). Wypędzono Cię na rzecz LUDZI i ich DUMY, PYCHY. Wiem, to bez sensu i upokarzające. Współczuję. Upokarzjące nie głównie ludzi (takie terrorystyczne upokarznie samych siebie). Upokarzające jednak głównie POKORĘ. Przepraszamy za naszą słabość. Niech ten mecz się skończy. Niech się skończy tryumfem Aniołów Pokory. Jestem naiwna??? Niech Aniołom Złości podwinie się noga, niech kopną jak ja w ścianę, cokolwiek...   

Kopiuję Anioła Złości, Pokora chwilowo nie ma szans bo została sama sobie i bez odzewu, na dodatek nikt jej na wsi nie za bardzo respektuje:/ Nie dziwota..:/ Ups! 

Masz, masz z powrotem swoje wywijasy literackie, złośliwy acz potężnie i bezmyślnie zraniony Punkcie Widzenia, którego nie chcę, a którego mi tu zaproszono. A masz:

Dla kolegi (nie bierz tego)      

Czyli substytut wKURZonych emocji:

W wirze stłumionych emocji,

Spiesząc do Oz w JEDNYM rubinowym trzewiku lub też 

2016: Odyseja Kosmiczna Kolorów:-)

Widziałam jak niebieski motyl latał w moim pokoju i wyfrunął poza okno...i wiedziałam, że to mój smutek... Stałam się pomarańczowa i zawstydziłam się, nagle spostrzegłam czerwień wiedząc, że nie mogę już zadzierać z kolorami... Mówił: wróć do swej Zieleni, powiedz kilka fraz i uspokój się. Tak też zrobiłam. Znalazłam się w swym Fiolecie, ale w tym świecie nie można być zbyt delikatnym by przetrwać. Nie mogłam jednak przejść przez indygo, bo wciąż jest zbyt nowy i nie mogę się do niego przyzwyczaić... Żółć jak zwykle podszywa się pod złoto, więc patrzę na nią podejrzliwie. Taka to była podróż z kolorami...

Dzisiaj zauważyłam, że twarze i ciała mamy wszyscy w miarę podobne, tylko "Anioły" mamy tak różne... i kierując się doborem ciała, skorupy, chwilowego ubrania (jak kto woli nazwać...) często przeoczamy bądź w ogóle ignorujemy "Anioły", a potem gdy chwilowe ubrania przestają nas interesować często okazuje się, że nasze "Anioły" nie mogą się dogadać, bo się wcześniej nawet nie zapoznały i teraz "zgrzytają"... "Anioły" systemu wartości, poziomu wrażliwości, inteligencji, spostrzegawczości, poglądów od religijnych po polityczne, gustu w kinie czy Muzyce... i... bum!, nagle okazuje się, że od początku trzeba było pytać się JEDYNIE o czyjeś...Anioły... 

Rozbiła się dziś ramka do obrazów. Szklana. Natychmiast strach w oczach osoby, która nie dość, że się o mało nie pokaleczyła tym szkłem, to jeszcze czekała w lęku, czy ktoś się nie zezłości. Zwariowany świat. Jak często widzę te reakcje u dorosłych ludzi, wyniesione z dzieciństwa i u Dzieci, dla których rodziców/opiekunów najwyraźniej często RZECZY są ważniejsze niż przyczyna wypadku lub celowego zniszczenia, czyli emocje własnego Dziecka. Zadziwiające i zadziwiająco smutne i powszechne zjawisko. Przypomniało mi się dziś jak pewna Dziewczynka, którą się opiekowałam kiedyś zdenerwowała się i stłukła talerz. Wówczas przeszły Jej nerwy. Wtedy też wystraszyła się hałasu tego trzasku, szkła i potencjalnych konsekwencji. Wpadła w straszliwą panikę i płacz najprawdopodobniej ze wszystkich tych powodów na raz. Nie było sposobu, by dotarły do Niej wówczas słowa, że nic się nie stało i że to TYLKO RZECZ, więc w bezpiecznym ale widocznym miejscu zaczęliśmy tłuc talerze pokazując, że jest OK wyrażać emocje, uśmiechając się i mówiąc "głupie talerze":) Dziewczynka zaczęła się uspokajać i uśmiechać. Dopiero wtedy utorowana była droga do owocnego pytania, co było prawdziwą przyczyną Jej żalu i złości. Mam nadzieję, że zapamiętała na zawsze, że stłukła TYLKO rzecz a wyraziła AŻ emocje. Dziwi mnie dlaczego tak często widzę minę lęku i rzeczywiście nieprzyjemne konsekwencje w imię RZECZY. Jeśli jest to coś super cennego, to już PO dojściu do źródła złości można wytłumaczyć jak ciężko ktoś np. musi pracować aby tę rzecz nabyć i...np. zaproponować inną, mniej wartościową i bezpieczną do zniszczenia RZECZ w razie niebezpieczeństwa niszczenia nadziei i emocji.To TYLKO rzeczy. Kiedy ludzie to pojmą...? Kiedy przestaną MYLIĆ rzeczy nieczujące ze Stworzeniami Czującymi? Kiedy zrozumieją, że jest OK najczęściej uszkodzić czy zgubić RZECZ, a Istotę czującą NIE!!! I, wreszcie, kiedy wyważą, które należy chronić ZNACZNIE MOCNIEJ???

Od dwóch dni nadziwić się nie mogę własnym zachwytem Neponsetem Osieckiej i moim do Niej (Osieckiej) przywiązaniem. Od liceum (nie! Wcześniej!) aż po TERAZ. Gdyby nie to, że "Marta" nie zdążyła "uwrażliwić się" na cierpienie zwierząt wszelkich ras, wtopiłabym się w Neponset...to znaczy w tę powieść;-), w której nawet nie brak jakiegoś Eryka, którego ja pożyczyłam dawno od "Arielki" a Osiecka...nie wiem od kogo;-), kapeluszy (jednych z niewielu wynalazków martwych, które tak kocham), spalania się, topienia...no i TEJ Rzeki... Ach Pani Osiecka, gdyby tylko jeszcze mogła tworzyć lub choćby żyć...

 Nie kupuję "nowe w Empiku". Ble. Ale to...to co innego:-) 

In a hurry to Oz (in one ruby slipper),

or 2016: Space Odyssey of colours.   

I saw a blue butterfly that flew round my room and through my window...and I realised it was my sadness... I turned orange and was ashamed. Then I faced red and knew instantly that I couldn't mess with colours... HE said: go back to your Green, say a few phrases and CALM DOWN. So I did. Then I went to my Violet but knew one can't be too gentle if one wants to survive in this world... I couldn't pass through indigo as it's too new to me and I can't get used to it yet... Yellow PRETENDS to be golden as usual and I look upon it suspiciously. So that was my TRIP with colours.    

Dziwny dzień. Wzruszyłam się i "przeszyły" mnie ciarki, a raczej przeszły po mnie jak zimny strumień, niekoniecznie przyjemny acz ciekawy... Znalazłam kasety magnetofonowe, większość nieopisanych, więc włączyłam pierwszą-lepszą i tam...było nagranie z koncertu sprzed jakichś 19 lat, gdzie LaLaLa-łam sobie duet z pewnym M. (w którym to się wówczas "zabujałam" a którego nazwiska już nie pamiętam, ale mi bujanie;-) utwór..."W cieniu dobrego drzewa", który tak niedawno "zalajkowałam" na YT, włączyłam więc inną nieopisaną kasetę magnetofonową, a tam (obie były gdzieś w połowie strony A i B)...usłyszałam, ze łzami w oczach, "półplayback" czy też podkład do..."On nie kochał nas"!!! Kaset było z 50, większość wyglądała tak samo, przesłuchałam później resztę, po prostu przypadkiem trafiłam na pierwsze-(naj)lepsze TE DWIE piosenki!!! Kasety takie same, a "Anioły" w nich różne...:-) 

Były też kasety The Human League;-D, Bruce'a Springsteena itd itp. Ahhhhhh kaseeeeeety;-)

Zasłoniliśmy Anioły... 

W czasach krótkich spódnic mini

i rzęs sztucznych na ekranie,

swą skorupą jak żółw zasłaniamy

kąty w nas, o Panie.

W telewizji wirze tęczy

lepszych, szybszych wynalazków

Aniołowie chcą wydostać się

ze skorup jak z potrzasków.

W czasach mody i wygody,

gdzie urody nad Cheruby

ludzie wznoszą lecz wciąż proszą

by te strzegły ich od zguby.

W czasach zysku i popytu

gdzie Anioły zapomniane,

zasłonięte tak przez ciała

będą kiedyś uwalniane...

W czasach fryzur zamiast myśli,

w czasach butów zamiast wody,

w czasach mody zamiast przykryć

przed Anioły rzucasz kłody.

Dla ochłody własnych zmyslów,

dla wytchnienia od ich lśnienia,

uciekamy w świat iluzji

Prawdę spychając do cienia...

Lecz nie zmienia to nic faktu,

że Cherubów statek siny

jest na zawsze nie z odzienia 

co nie wejrzy w wód głębiny

westchnień, widzeń, dźwięków, szumu,

wrażeń, myśli i opinii.

My - uparci jak zagruzowani

ciałem...serafini.

Obejrzałam tę "Misję" po wieeelu latach, tyle już scen nie pamiętałam. Rzeczywiście śliczny, wzruszający i mądry film. Dla mnie najmądrzejsza scena to jeden z ostatnich dialogów:

'(...)czy ta rzeź była KONIECZNA?(...)'

Tak ważne pytanie do samych siebie przed jakąkolwiek myślą, mową, uczynkiem czy zaniedbaniem...czy aby na pewno jest ono KONIECZNE. Mądre ujęcie odwiecznego dylematu, mądry sposób na szybszy i sprawniejszy rachunek sumienia...wg mnie:)

Także stwierdzenie, jakże bliskie moim uszom i dalekie sercu, iż "taki już jest ten świat" oraz to drugie, jakże dalekie moim uszom a bliskie sercu, iż "to my STWORZYLIŚMY taki świat. To JA go takim stworzyłam/stworzyłem". Mądry, mądry film.

No i oczywiście Ennio Morricone (tę ścieżkę dźwiękową pamiętałam przez te lata z detalami...tak utkwiła w pamięci i sercu...:) Niech żyje 200 lat...albo dłużej!!! Któż Go później zastąpi????    

Jest! Po wielu godzinach zacnej męki z ładowaniem filmiku na YouTube'a UDAŁO SIĘ nawet mi - kreaturze nierozwiniętej w technologii współczesnej - załadować mój 'coverek' utworu "Punk(T:) zwrotny" z repertuaru E.Geppert. Zakochałam się w tym tekście jako 11-latka. Któż by pomyślał, że tekst ten dopasowuje się do człowieka w nieskończoność, a nie człowiek do tekstu... Nie skomentuję nawet swojego braku umiejętności 'editingu' (zwał jak zwał:), przesterów, hałasów i innych niepotrzebnych szelestów, ale JEST i to się liczy. Poza tym najwyższy czas ubogacić komputerową galerię obrazków, bo robię się...monotonna;-) Wspólne mianowniki wspólnymi mianownikami, ale to już jest po prostu przewidywalna repetycja...;)

A oto moje "domowe dzieło":

https://www.youtube.com/watch?v=slv62MVHVhM  

i..."wkleiłam" też Malowany welon:) Umelodyjniony(?:) własny wierszyk jako utworek pachnący plagiatami zarówno rytmem jak i melodią lol;-)) Piękny nastrój. Dzień po najpiękniejszym Dniu Dziecka (ciut spóźnionym), bo widziałam na twarzach Dzieci taki uśmiech, jaki zawsze też chciałam mieć w ten wyjątkowy dzień i uzyskałam go dzięki "zaraźliwym" uśmiechom dziecięcej, pięknej, nieudawanej Radości. ZDECYDOWANIE Dzieci i zwierzęta to najcudowniejsze i najczystsze pod względem natury i wrażliwości ziemskie stworzenia, którym zawsze i wszędzie należy się Opieka i Szacunek. Bezwarunkowo. Nade wszystkie powinności dorosłych ludzi są dwie, którym nic nigdy nie dorówna powagą ich przestrzegania: zapewnienie bezpieczeństwa i szczęścia Dzieciom i osobom słabszym, a potem zapewnienie bezpieczeństwa i szczęścia zwierzętom, czyli istotom innym, ale też poniekąd słabszym. Nie ma wyższych powinności...wg mnie (jakże mogłabym tego nie dodać...:)

Z Dziećmi jest trochę tak, jak z obcokrajowcem nierozumiejącym naszego języka, w którego to (obcokrajowca) kraju już kiedyś byliśmy i jego języka niegdyś się uczyliśmy, tylko ciut zapomnieliśmy. Niegrzecznie byłoby wymagać od niego aby starał się zrozumieć co mówimy własnym językiem, którego sam się nigdy nie uczył. Naturalne i oczywiste na pewno byłoby przypomnieć sobie jego rodowity język i spróbować się nim porozumiewać. Dlatego nienormalne od Dzieci jest wymaganie wiedzy jak mają się zachowywać, aby dostosować się do dorosłych, każdy zaś dorosły był już Dzieckiem, wystarczy trochę empatii i przypomnienia sobie co bolało oraz unikania tego, jak i co radowało i repetycji takich zachowań. Wtedy Dzieci nabierają poczucia, że wreszcie ktoś PAMIĘTA jak to jest być Dzieckiem i respektuje je na tyle, by w sposób dla nich zrozumiały się z nimi porozumiewać. To cudowne stworzenia, my też byliśmy kiedyś cudowni zanim wir pogoni za pieniądzem, żądzą, intrygami nas zbił z tropu którędy iść... Na szczęście Dzieci nam to przypominają: tylko spójrzmy!:))

Tak już się we mnie wszystko "ulepiło", że na krzywdę Dzieci i na rasizm reaguję złością, wściekłością. Nie toleruję tych dwóch zbrodni. Natomiast na krzywdę zwierząt reaguję bólem serca i wewnętrzną, często głęboko ukrywaną rozpaczą, bo wiem, jak długą jeszcze drogę ma przed sobą ludzkość, aby tę wrażliwość pielęgnować a nie zwalczać, aby nauczyć się nie dyskryminować, a nie chwalić znieczulicą i przynależnością do "stada" (nie)czujęcych empatii..., aby chcieć zminimalizować agresję, aby dojrzeć w tym temacie (dojrzeć w potrójnym znaczeniu: 1)dorosnąć, 2)ZOBACZYĆ i 3)wziąć pod opiekę, zatroszczyć się, obserwować, doglądać...).

Cóż...wracając do tematu, śpiewany Malowany welon:) : https://www.youtube.com/watch?v=VKu1rgGldJc

Odechciało mi się kolacji... Po raz kolejny Osobę, którą kocham i czczę na zawsze ponad wszystkie osoby jakie spotkałam, spotykam lub spotkam...spotkało coś ohydnego, co miejsca mieć nie powinno. Między ciszą a ciszą sprawy się kołyszą, a między ofiarami a ofiarami kołysze się szukanie jeszcze słabszych. Na szczęście Osoba ta jest silna, zna swą godność i daje radę, ale w brzuszku mi się przekręca od takich historii. Osoba innej rasy niż biała została zaczepiona i obrażana przez osoby...również innej rasy niż biała (nie wybielając tej białej bo też się zdarzały ekscesy) i niż swoja własna, które najwyraźniej stwierdziły, już nie po raz pierwszy, że ich "kolor" jest lepszy od "koloru" Osoby, którą kocham. Obrzydliwość. Kto rodzi te rasistowskie karaluchy? Kto (co) to produkuje?? Jakie dziury muszą być tam wygryzione, jak przez myszy w serze, w ich małej wielkości mózgach, aby kłębiła się taka dyskryminacja??? I, wreszcie, dlaczego ta ważna dla mnie Osoba musi po raz kolejny zastanawiać się...dlaczego??? Czasami aż czekam aż wszystko się skończy i wszystko co nowe (LEPSZE) się zacznie. Mam dość.

Osoba ta mądrze podsumowała swoją reakcję wyrażającą złość: "Milczenie nie zawsze jest złotem". Od razu przypomniałam sobie i nagrałam utrór z rep. G.Łobaszewskiej "Ołów". Tak mi pasował do tych słów...   https://www.youtube.com/watch?v=ve3M8m70U1E  

Uparłam się na te OCZY. Ten "fetysz" na malowanie/rysowanie oczu mam od dziecka, tyle mogą wyrazić... Kiedyś rysowałam Dzieciom postaci z Disney'a, co odbiło się na arielowych urodach WSZYSTKICH postaci;-) a dziś...mam nadzieję, że w miarę OK przyozdobiłam Świątynię.

JAK CUDOWNIE PATRZEĆ NA NOWE, TĘTNIĄCE ŻYCIE, A NIE JE ODBIERAĆ LUB NA TO PRZYZWALAĆ...

JAK CUDOWNIE DAWAĆ ŻYCIE, A NIE JE NISZCZYĆ.

JAK CUDOWNIE PATRZEĆ NA WSZYSTKO CO DOBRE I ŻYWE...:)

W MOOOIIIIM MAGICZNYM DOMUUU...WSZYSTKO SIĘ ZDAARZYĆ MOŻEEEEEEE:D

Mnożą się moje cudne świnki...a ja się nie rozmnożę;-)))

Licho śpi  w kącie cicho i WSZYSCY żyją bezpiecznie.

Gościu znużony, gościu znudzony, jeśli zabłądzisz kiedyś w te strony

ZAJRZYJ TU DO NAS KONIECZNIE;-)))!!! 

A tak w ogóle to, z całym szacunkiem dla Panów, chwała Kobietom. Najpierw bóle i ryzyko w ciąży, później bóle porodowe i zagrożenie życia swojego i dzieci, a później zmęczenie przy karmieniu. Nie muszę wspominać, że Panów udział w trosce o niewyginięcie gatunku jest, w porównaniu do Kobiet, całkiem PRZYJEMNY (lub nawet ośmielę się napisać wyraz TYLKO:). Eh nic tak nie wzbudza feministycznych porywów jak bycie świadkiem (świad...kinią;-) porodu!

Przy tym porodzie tylko się utwierdziłam w przekonaniu, że KAŻDE Stworzenie  MA być tu przyjęte i traktowane z Godnością i Szacunkiem oraz że tam gdzie tzw. "łańcuch pokarmowy", włączając w to inne Stworzenia niż roślinność, nie jest konieczny do bezpiecznego przeżycia, powinien on być unikany i redukowany. To nie żadna łaska, to nasz - ludzi - OBOWIĄZEK:-) I jakże przyjemny!!!:D  Hurra!!! Ofelcia Mamą!:-* 

Pomogła mi również ta sytuacja naświetlić pewne poglądy i punkty spojrzenia na pewne sprawy, gdy dbałam najpierw i patrzyłam czy całe, zdrowe i bezpieczne są Dzieci, a potem dopiero zajęłam się Ofelcią.

Coż...Z wielkim...brzuszkiem przychodzi wielka odpowiedzialność:p

Odebrałam PORÓD!!!:D Ofelia ma swoje "dwa pierwsze Kwiatki"!!! Rozmaryn i Bratek przyszły na  świat 2 godz. temu (tj. 27 maja 2016 o 10:10 i 10:12:))))). Ofelia żyje, jest cała, bezpieczna i DZIELNA, Rozmaryn urodził się zdrowiutki, Bratek za to nie oddychając ale jestem z siebie dumna bo go "przywróciłam" do funkcjonowania:D Dzięki, Google!;-) Dzięki, technologio, za instrukcję co robić!;)

Spóźniłaś się, Ofelio o 1 dzień żeby porodzić w Dzień Mamy;-))

Tatusiek w ogóle nie wie o co chodzi, jest na chwilkę "odstawiony" żeby Koper i Orlik nie przyszły na świat w zbyt małym odstępie czasowym od dwóch pierwszych;-***

Ponoć to rzdkość,że 1wszy poród przeżywa bez komplikacji i Matka i Maluszki a tu...proszę:D Nie chcę zapeszać, ale póki co cała Rodzinka ma się OK:P

Rozmarynek to zdecydowanie chłopczyk, a Bratek...hmmm ciężko powiedzieć;-) Serio;-) Za to nazwą kwiatka można nazwać zarówno chłopczyka jak i dziewczynkę, prawda???:))) GRATULACJE OFELCI, HAMLETOWI, ROZMARYNKOWI I BRATKOWI;-))):-***    

LOL NAWET NIE WIEDZIAŁAM, ŻE JEST W CIĄŻY, MYŚLAŁAM, ŻE JEST...GRUBIUTKA;-) chachacha;-*

Witaj na Bożym świecie, ROZMARYNKU:-)!

Witaj na Bożym świecie, BRATKU!!!:-)!

Obejrzeć: "Buntownik z wyboru"  

Boże! Co za piękny film!!! Oglądałam go 2gi raz, 1wszy jakieś 10 lat temu i uważam, że to arcydzieło. Arcydzieło o relacjach międzyludzkich. Od rodzicielstwa po przyjaźń po miłość romantyczną po wszelkie przywiązanie i lęki przed nim. Uważam, że gdybym miała wskazać JEDEN film, który KAŻDY powinien obejrzeć, byłby to właśnie ten: "Buntownik z wyboru" ('Good Will Hunting'). Przede wszystkim rozśmiesza i wzrusza oraz pokazuje, naświetla jak ważne jest odpowiednie, wyrozumiałe PODEJŚCIE do młodzieży i jak jego brak rzutuje na przyszłość. Ten film to ekranowa "lektura obowiązkowa" dla istot ludzkich:). Nie lubię polecać filmów "za darmo z netu" ale przez kosmiczne ceny dvd cóż... jest dostępny na cda.pl i zalukaj.com

Powtarzam, to ekranowa "Lektura obowiązkowa" zwłaszcza dla rodziców lub kogokolwiek kto pracuje z Dziećmi.

Punkt kulminacyjny i najwięcej moich łez w momencie wyparcia:

terapeuta: to całe g***o...to NIE Twoja wina.

-wiem

t: to NIE Twoja wina.

-wiem.

t: to NIE Twoja wina (razy...kilka)

-przestań(...)

t: to NIE Twoja wina

-(płacz) o Boże...przepraszam...:'(

Cudne studium psychologiczne na ekranie. WARTO! Naprawdę:) 

BOŻE CIAŁO

(jak Woda i Krew)

Dziś Boże CIAŁO, ODDAWANE (i PODAWANE...) nam jako OFIARĘ, nową, ostatnią, JEDYNĄ, którą mamy SPOŻYWAĆ (zarówno fizycznie jak i duchowo) i która ma nam WYSTARCZAĆ aby grzech (żądza zła/żądza krwi) był w nas zniesiony i byśmy TU DOBROWOLNIE powrócili do...nazwijmy to "pierwszego rozdziału". Czego tu nie skumać? Skracając i upraszczając do takiego poziomu, aby zrozumiał KAŻDY, myśląc nawet w dziecinny sposób, a może ABY zaczął myśleć i czuć "jak Dziecko", które z natury jest wrażliwe, a którą to wrażliwość się traci z czasem z braku uwagi, odwagi lub sił (?), bo przecież "jeżeli nie będziemy jak jedno z nich [Dzieci] to...".

 Prawdą JEST, że SPRAWIEDLIWOŚĆ W KOŃCU ZATRIUMFUJE. JESTEM TEGO PEWNA...

KREW przelana po raz pierwszy PO "grzechu pierworodnym", CIAŁO zabite po raz pierwszy też już PO tym grzechu. Tak więc "ofiara" ustalona "dla nas wszystkich" by wrócić do POKOJU PRZED tym grzechem. Najbardziej prosta filozofia na świecie. A jednak ludzie się uparli na ten ubój, ten 'Holocaust' pewnych gatunków bo..."tak już jest"?... Ehhh miałam już się tym nie wkurzać tylko działać ku Dobru zamiast narzekać;-) KONSEKWENCJĄ wszelkich złych punktów postrzegania, kątów, myśli, uczuć jest zamęt prowadzący ostatecznie do śmierci. Również zadawanej innym jednostkom. NIEPOTRZEBNIE!!! Są setki, tysiące przykładów takich jak "Czyń drugiemu to co chciałbyś aby i tobie czyniono" czy "Oto jest Ciało MOJE...oto jest Krew MOJA...dla NOWEGO I WIECZNEGO PRZYMIERZA. TO CZYŃCIE...". Również: "wiara bez czynów jest MARTWA". "Walczę" o to, lecz nie jest to "konkurs" kto jest lepszy czy gorszy bo to by było obrzydliwe, jest to natomiast prośba o litość, błaganie o litość dla stworzeń, które cierpią NIEPOTRZEBNIE jak i BŁAGANIE o zauważenie i nieignorowanie tego tak ważnego a rozpowszechnionego problemu (króry "pasuje" do tej Ziemi bo nie jest ona taka, jaka była pierwotnie w zamiarze, o czym JESTEŚMY poinformowani, jednak MOŻE być jeśli UWIERZYMY potwierdzając czynem poprzez DOBROWOLNE uznanie tej JEDYNEJ Ofiary, a wówczas "żądza krwi" sama znika). Nie jest to też nic - Boże BROŃ - niezgodnego z Jedyną Słuszną Nauką (byłabym świadoma tragicznych konsekwencji wprowadzania w błąd!), ani - Boże BROŃ - ujmującego Jej ani nic - Boże BROŃ - dodającego, proszę tylko się Jej przyjrzeć z KĄTA Miłosierdzia i Litości dla WSZYSTKICH, czyli z JEDYNEGO ZAWSZE WŁAŚCIWEGO Kąta... 

W dzisiejszych czasach nagle "znajdują się" jakieś "części Pisma", wręcz niektóre "rosną jak grzyby", najczęściej te odnalezione przez "bardzo wiarygodnych" archeologów czego dowiadujemy się z jeszcze bardziej "wiarygodnych" mediów;-) profanujące całe Jego sedno i przesłanie wprowadzając oczywiście niemały niepokój między ludźmi, którzy - niektórzy nieświadomie, niektórzy z wyboru - będąc podatnymi na "świeże jak bułeczki" sensacje tracą grunt pod nogami i w końcu już nie wiedzą w co mają wierzyć (ciekawym zjawiskiem jest tendencja natury ludzkiej do szybszego uwierzenia w "sensacyjną nowinkę" niż do utartych, potwierdzonych przez konkretne instytucje tekstów...doprawdy ciekawe zjawisko żyć w czasach, gdzie niemal każdy może stać się "internetowym archeologiem" we własnym łóżku i "odszukać w nim" - a raczej w swojej główce - coś na swoją korzyść i zamęt ludzki:). Natomiast ustanowienie OSTATNIEJ OFIARY i liczne, liczne aluzje jak i bezpośrednie przekazy bez filozofowania o tym by okazać Litość ZAWSZE, WSZĘDZIE i DO WSZYSTKICH są po prostu przekazane CZARNO NA BIAŁYM i nie ma tu nic niejasnego ani trudnego do zrozumienia, nie trzeba "doszukiwać się" ukrytych treści, analizować opłacanych i wygodnych bądź nieopłacanych i...przypadkowo wygodnych "archeologów" z garścią nowinek jak bukietem kwiatów na co dzień;-). Oczywiście, można "czepić się", że np. jest cytat o "pojednaniu się" a potem "złożeniu ofiary", ale nie należy zapominać, że ma to miejsce jeszcze PRZED ogłoszeniem NOWEGO PRZYMIERZA i NOWEJ SYMBOLICZNEJ "ofiary" na ołtarzach i m.in. po to cały ten szczegółowo opisany BÓL, obojętność, szydzenie, nieliczna grupka nieobojętnych i konsekwentnie całkowite oddanie się aby to NOWE i jedyne już PRZYMIERZE praktykować i uszanować. Wszystko jest w tej kwestii jasne jak Słońce i nie da się tego nie zauważyć...ahhhhhhhh:) nie rozumiem jak można tego...nie rozumieć:). Na dodatek aluzyjny i niealuzyjny "Baranek Boży" prowadzony "jak na rzeź". Nowe Przymierze, nowa i ostateczna OFIARA co do której nikt nie ma już wprowadzać "poprawek" czy zmieniać interpretację. Otwórzmy oczy póki nie jest za późno i okażmy litość jaką sami chcemy otrzymać. Proszę uprzejmie i błagam. 

Wtedy rzeczywiście ludzie najwyraźniej "jeszcze znieść nie mogli" pewnych rzeczy, ale nadszedł najwyższy czas, że powoli znosić będziemy musieli pewne ograniczenia własnej wygody kosztem innych a zaczęli o tych innych myśleć, bo czasy dobrobytu i przepychu wręcz przymuszają nas do tego moralnego obowiązku.

Dziś dzień jest z MOICH PUNKTÓW cudowny, wreszcie pomiędzy Radością znalazło się też ciut miejsca na właściwy smutek i słuszne ostrzeżenia, choć Radości mimo to nie zabrakło. Jak widać SŁUSZNY smutek nie gniecie SŁUSZNEJ Radości a Ją podsyca. To NIEsłuszna "radość" mąci w głowie. Zachowałam się ciut niegrzecznie gdy poważna pieśń poleciała przez problemy techniczne w wersji "chipmunks" i nie mogłam powstrzymać śmiechu a poprzez próbę powstrzymywania leciały mi łzy ze śmiechu lecz by opanować emocje pomyślałam o czymś bardzo smutnym i przeszło:) Uff. Fajny dzień, ooooooby owocny...dla nas wszystkich. 

Naprawdę nie wiem czy to wczorajszy manekin mnie "natchnął" czy cokolwiek innego, ale po obudzeniu się "słyszałam" w główce jak "na loopie" powtarzający się w kółko i w kółko duet K.Prońko i L.Kaczanowskiego pięęęknej piosenki Ireny Jarockiej "W CIENIU DOBREGO DRZEWA". Rozpłakałam się i przypomniałam sobie tyle ślicznych duetów muzycznych, po czym kliknęłam na Carpenters 'Close to you' i wyłam ze wzruszenia, a następnie na Marvina Gaye z D.Ross 'Stop, look, listen' i beczałam jakby ktoś mi robił krzywdę;)...ale "zabójcą" był duet K.Prońko i M.Jeżowskiej "On nie kochał nas". Miałam dreszcze ze wzruszenia. Ahhhhhhhh ta Muzyka w PEŁNYM i Prawdziwym tego SŁOWA ZNACZENIU:* 

Tak więc w "konkursie" mojego umysłu i Serca wygrywają dziś 4 "duety wszechczasów":)

3 m-sce Carpenters 'Close toyou' : https://www.youtube.com/watch?v=6inwzOooXRU&list=PLwrziqhi8GIM07eTesevZnQ9PxCGp77lu&index=5

2gie: Marvin Gaye & Diana Ross 'Stop, look, listen to your heart':) : https://www.youtube.com/watch?v=zzg8Vm8rYrs&list=PLwrziqhi8GIM07eTesevZnQ9PxCGp77lu&index=1 

1wsze Krysia Prońko i Leoś Kaczanowski "W cieniu dobrego drzewa" : https://www.youtube.com/watch?v=vGK7zb74w5s&list=PLwrziqhi8GIM07eTesevZnQ9PxCGp77lu&index=6

I.....tam taradamtamtamtam:) UWAGA UWAGA! ZDECYDOWANE, BEZKOMPROMISOWE I NIEKWESTIONOWANE GRAND PRIX:

DUET I PIOSENKA WSZECHCZASÓW: KRYSTYNA PROŃKO I...MAJKA JEŻOWSKA! : "ON NIE KOCHAŁ NAS"

https://www.youtube.com/watch?v=M9l-XHVtvgQ&index=9&list=PLwrziqhi8GIM07eTesevZnQ9PxCGp77lu

...i ten tekst: "...ON TERAZ MA DOM O 5TYS.MIL STĄD,...na sercu nosi NUMER KONTA, KLUCZE OD FORDA..."

PIĘKNO "WCIELONE" W MUZYKĘ

iiiiii....zupełnie zaskakująco miły duet Drew Barrymore (grającą Sophie Fisher ...czy raczej "Poławiaczkę mądrości";)i Hugh Granta (grającego Alexa Fletchera - ex gwiazdę czarujących lat 80tych:))) w miłym, WSPÓŁCZESNYM (żeby aż tak nie narzekać na współczesność;), ZNÓW MAINSTREAMOWYM filmie bardzo fajnie i trafnie podsumowującym "śmierć Muzyki" ale we wzruszający, pełen klasy i śmiechu przez łzy sposób "Music and Lyrics" (u nas przetł.na "Prosto w serce"...cóż miało na pewno dotrzeć do publiczności i ktoś ocenił, iż "Muzyka i Słowa" nie dotrze a "Prosto w serce"...tak:-). Fajna lekka komedia romantyczna:) Sympatyczna i wyważona:))

https://www.youtube.com/watch?v=m2SvuvslgGg

...no i "Ofelia of failures" po metamorfozie na "Ofelię of favours" spotkała w pracy swój IDEAŁ...:) Któż by pomyślał? Jest wysoki, przystojny, szczupły, stylowy, w ogóle nie chodzi do siłowni i nie jest narcyzem, NIE  JE MIĘSA (żadne zwierzę przez niego nie umarło!!!!:), nie gapi się na inne (w ogóle się nie gapi! Z pewnością czci wartości wyższe:), wygląda na "zamyślonego" (lub już osiągnął swą nirwanę i jest poza tą koniecznością;), nie ma kasy, którą by się mógł popisywać i kogoś "wyrywać" więc nie jest próżny, nie ma "fury", a więc dba o ekologię i rozumie system powiązania zachowań ludzkich i nadużycia surowców, nie jest uzależniony od technologii i "stron społecznościowych", jest tajemniczy, lojalny, nie krzyczy, nie bije, nie szarpie mnie, nie ogląda nieczystych filmów, nie kłamie, nie jest nieprzewidywalny, nie chce "tylko jednego" a nawet w ogóle tego nie wymaga;), nie zabrania mi studiować i pracować, nie zabrania też odpocząć, po prostu JEST i pozwala mi być...

Co prawda nie należy do NIEmartwej Natury, ale...cóż, nie można mieć wszystkiego;)

Już po raz kolejny spotkałam NAJPIĘKNIEJSZE KOBIETY ŚWIATA, jak słusznie mówi się o Siostrach Zakonnych, bo PRAWDZIWE PIĘKNO BIJE Z WNĘTRZA, a z Nich BIJE PIĘKNO!!! Mam do Nich szczęście. W podstawówce...cudowna Siostra była mą Nauczycielką. Po "tym zdarzeniu" przecudowna mnie "stawiała na nogi". I teraz te... Piękne, piękne ozdobne Duszyczki:-*   

Bardzo ciekawe zagadnienie karmienia zwierząt nie zwierzętami. Kopiuję i wklejam część pierwszego lepszego artykułu, jest ich CAŁE MNÓSTWO po wpisaniu np. pies a weganizm czy kot a weganizm. NIEobojętność wobec zwierząt WSZELKICH RAS robi się coraz bardziej popularna i to CIESZY MOJE SERCE:***

Np.:

"W ostatnim, marcowym numerze miesięcznika „Mój Pies” jedna z czytelniczek zapytała o możliwość odżywiania będącego pod jej opieką psa karmą wegetariańską. Odpowiedzi udzielał specjalista z SGGW. Zgodził się co do tego, że psy mogą się prawidłowo rozwijać na odpowiednio zbilansowanym pokarmie roślinnym. Chodzi tu nie tylko o samodzielnie przez nas przygotowywane posiłki dla psów, ale także o specjalistyczną, fortyfikowaną we wszystkie niezbędne składniki, karmę wegetariańską, którą można kupić również w Polsce(...)".

...Na treningu z "przystojniakiem";p

...lub też "You will meet a tall dark stranger";-) Chichichi;p (poczucie nielojalności wobec "mojej ukochanej" Mii wręcz mnie rozdziera, ale ten film był po prostu...śmieszny:)) 

Cóż, ponieważ każdy z nas jest tu "po coś" i wiem mniej-więcej, po co jestem jak i wiem, że nigdy nie pójdę "na kompromisy" w kwestiach propagowania NIEKONIECZNIŚCI ZABIJANIA JAKIEGOKOLWIEK STWORZENIA w czasach dzisiejszego - bądź co bądź - dobrobytu (żeby nie użyć słuszniejszego wyrazu "przepychu") na sklepowych półkach, już zaczęłam lekko nawiązywać do tematu;-))) Oczywiście na dzień dobry sprzeciw, cytuję: "Ja mam to w d****, przecież i tak wszyscy umrzemy!". No. To by było na tyle co do wrażliwości ludzkich istot i mojej "skuteczności";)

Pewnie osoby, które próbowałam przekonać dalej będą chodziły na "kebaby" czy jak to się nazywa i inne bzdety, a ja "wylecę" (prosto na tej miotle;) bez grosza...cóż. Życie to sztuka wyboru...;)))

Wszystko będzie dobrze?

Poczułam dziś wiatr na twarzy co muskał mnie delikatnymi pocałunkami niczym mówiąc, że wszystko bądzie dobrze...

Poczułam też promienie Słońca, które objęły mnie jak ciepłe mocne ramiona i uspokajały, niczym dając znak, iż wszystko będzie dobrze.

Wówczas trawa łaskotała moje stopy niby bawiąc się na poprawę humoru, a wszystko po to, by dać Nadzieję, że wszystko będzie dobrze.

Wtedy to właśnie pojawiły się nareszcie Anioły radości... niby twierdząc, że wszystko będzie dobrze:)

Ophelia...of traitors!

Was knocking to neighbours,

yelled: help! There are traitors!

But no one stopped worried

and said: we are sorry.

Was having nine mentors

and tried to prevent it

but no one thought that her words

mean: just repent it.

Was walking through forest,

spoiled grass she's adoring

and life became boring.

Now she's not controlling.

Oh sailors are traitors!

First they love, then each goes

to boats and are our foes

but nobody knows...

Loves me? Loves me...NOT...

that's all that I've got.

Men come and men go

then we suffer our woe!

Ophelia of...feelings.

She feels all her berries

then hides them and buries...

She feels all birds' singing

and joy that it's bringing...

She feels all your sorrows,

knows many tomorrows.

She feels all sad trees,

cries with them and flees...

She feels your confusion

and knows your illusion.

She feels more each day

till the end of May...

She walks and she talks to grass,

her happy time

is when she stays far from us

under her lime.

The lime, oak and the willow tree

are her 3 friends.

I know when she thinks THROUGH me,

somehow she blends...

W podziwie nad niemartwą naturą...

Patrzę na chmury i myślę: potężne jesteście i delikatne. Jak dotyk kobiecych rąk i niedostępne...

Patrzę na Słońce i zastanawiam się: jak jest u Ciebie tam w środku?

Patrzę na Kwiaty i podziwiam ich piękno, tak nieosiągalne przez najśliczniejsze istoty ludzkie...

Patrzę na Zwierzęta i nic nie myślę lecz czuję wzruszenie ich kruchością oraz bezbronnością...

Patrzę na nas Ludzi i myślę...zlituj się nad nami.

Patrzę na drzewa i widzę ich wierność, której winniśmy być uważnymi uczniami.

Patrzę na domy i myślę: zniszczyliśmy tak wiele TEJ Zieleni...

Patrzę na las i widzę go niczym niezrozumiałe Księgi...

Patrzę na rosę na trawie i ocieram moje oczy...

Patrzę na trawę i myślę, czy nie stąpam po Niej zbyt ciężko i nieostrożnie.

Patrzę na Ciebie i nic nie myślę tylko podziwiam blask i cuda.

Patrzę na siebie i myślę: "przepraszam"...

Patrzę na deszcz i myślę: przestań płakać.

Patrzę na liście i myślę...tak zdane jesteście na los jak i my...

Patrzę na gwiazdy i myślę: jesteś cudownie ubrana.

Patrzę na ozdoby i myślę: wy próżne, zbędne, chwilowe lecz śliczne ludzkie wymysły...

Czuję wiatr i myślę: oby głos wewnętrzny nas kierował tak wyraźnie...

Czuję Ciepło i myślę: obyśmy sobie wzajemnie go tyle dawali, co TA gwiazda...

Czuję chłód i myślę, że już wystarczy...

Czuję myśli i jestem zmieszana.

Czuję WDZIĘCZNOŚĆ za tę piękną NIEmartwą Naturę... :*

Moja majowa kolekcja obrazów:)

Mój majowy obraz "Maryja wnikliwa"

Mój majowy obraz "Mówiąc Różaniec"

Mój majowy obraz "Matka Bolesna"

"Tchnęło" mnie dzisiaj na wierszyk dla Marii:)

Wspaniała kobieta ze wspaniałym powołaniem. Prosimy o więcej takich:)))

Maria, u taught me that mercy and joy
make a pair which evil will NEVER destroy.
U taught me that gates to our God - Holy Spirit
will never be wide open if we still fear it:)
U taught us that Catholics don't have to pray sad...
In fact, if u look closely, it just looks bad;-)
U went through a lot of tough experiences
and are an example that LORD still gives chances!!!
He doesn't condemn those who truly repent
and don't treat their faith like: 'a Mass? I just went...
so I'm a good catholic, I go once a week!'.
The real faith is PRACTICE and LORD whom we SEEK...:)
But mostly I thank for your gift of 'God's token'
to victims of human trade, souls that are broken.
An angel have sent u to fight with this plague
and glue broken souls which with God u...'unbreak'.
So bless you for all the work u do for us.
Now, THIS practice, faith and soul is a REAL MASS!:)
But u're also humble and praise Holy Ghost
to follow wise words: 'so that no man should boast'.
I thank you, sweet Maria, for being LORD's voice
here, when we still have a chance to make a CHOICE:)